Blog 25, 21 februari, 20.47u

Helikopter…

Mijn 25ste blog alweer… Alweer? Nou. Ik wilde er aanvankelijk twee per week maken. Maar dat bleek helemaal niet haalbaar. Veel te hoog gegrepen, met alle andere werkzaamheden erbij. Wat heet, begonnen met de eerste blog op 20 juli vorig jaar, haal ik met dit tempo de vijftig in een heel jaar echt niet! Nou ja, maakt ook niet uit. Kwaliteit boven kwantiteit dan maar. Maar ik wilde het over de helikopter hebben. Want ik heb daar een haatliefdeverhouding mee. Dat was vroeger al zo. Ik wilde al op mijn vierde piloot worden. Een paar jaar later zag ik in dat straaljagers te gevaarlijk waren. Elke maand viel er wel een op de grond en elk halfjaar sneuvelde daarbij een piloot. Meestal een jonge piloot. De optie ‘straaljager’ viel voor mij dus af, want ik wilde wél oud worden! En ook héél graag. Dat laatste is bij deze dus gelukt.

Helikopters zag ik ook niet zitten, enge dingen vond ik het. Ja, ja, een knap staaltje van ‘onbekend maakt onbemind’. Dan dus maar lichte vliegtuigen vliegen, zoals de Pipercub. Ging ook niet, want die gingen er uit. Mijn opleiding tot waarnemer/navigator heb ik er nog wel op gehad, maar toen waren ze weg. En het ‘mooiste vliegtuig aller tijden’, de Beaver dan? Daar stond er toen ik kwam nog maar ééntje van op de flightline. Ook al geen optie dus…

Het werd dus toch de helikopter. In het begin dacht ik dat ik er niks van kon. Maar volgens zeggen (van anderen, ha, ha) ben ik er een hele goeie piloot op geworden. En instructeur. En baas van een heuse vliegopleiding, bla, bla, bla… Hoe dan ook, ik heb dus 30 jaar lang lekker met de helikopter kunnen stoeien. En daar nog voor betaald gekregen ook…

De modelheli, dat is andere koek! Vijf jaar heb ik er over gedaan om er mijn brevet voor te halen. Dat is tien keer zo lang als voor het brevet bemande helikopters… Ik doe het ook veel te weinig, dat vliegen met de modelheli. Daarom durf ik er ook niet zo veel mee. Een beetje hoveren, dat is het wel… Dus ging ik in de winter van 2018-2019 wekelijks oefenen in de sporthal in Joure. Met een Nine Eagles Bell 206 oefende ik net zo lang tot ik er mooie cirkels en achtjes mee kon vliegen. Na een hele winter bikkelen dacht ik het te kunnen. In het voorjaar nam ik mijn beide 450’s onder de arm om het voor het eerst buiten te proberen, dat achtjes draaien. Nou dat viel vies tegen: binnen vijf minuten had ik beide helikopters gecrasht… Van nijd bleef er een tot het afgelopen najaar in de kist, voor ik hem repareerde en bij KDS aanbood om te laten afstellen. De andere, mijn Blade 450, zat zelfs tot gisteren gelaten in zijn koffer te wachten op beter tijden. Eindelijk had ik zin om hem in orde te maken… Nu, na een vol jaar, doet ie het weer. ’s Avonds ging ik hem invliegen in Joure. Na wat verstellingen vloog hij weer perfect. Ik krijg weer zin in de helikopter…

De hele vloot is weer luchtwaardig, met dank aan het alsmaar aanhoudende ‘kolereweer’. Veel muziek draaien dus ook. Pink Floyd en Leonard Cohen zijn eerder langs gekomen, met zo goed als hun hele oeuvre. Nu zijn het de Moody Blues die door de speakers schallen. Je moet toch wát…

En toch heb ik deze maand februari toch alweer 79 modelvluchten gemaakt. Dat is gemiddeld bijna vier per dag, Maar ja, ik kan dan ook zo de straat oversteken en meteen gaan vliegen…

Rij, helikopter en muziek voorzichtig!

Hier een impressie van mijn huidige helikopters:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s