Blog 44, 21 mei 2021, 01.04u

Bambi…

Ik hou van de natuur. Altijd gedaan ook. Als kind kwam ik vrijwel dagelijks in het bos en op de hei bij Ede. Daar reden geen auto’s volgens mijn moeder. En dus konden wij daar rustig en veilig spelen. Soldaatje meestal. Maar ik maakte er ook mijn eerste modelvluchten. Nog niet radiografisch bestuurd, want daar hadden we het geld niet voor. Vrij vliegende zweefvliegtuigen waren het! Sommige deden het niet best en dan liep je een hele middag met een touw in de hand te rennen om zo’n ding de lucht in te krijgen. Een andere vloog zó goed, dat je met recht van vrij vliegend kon spreken. Hij vloog gewoon weg, het bos over Nooit meer terug gezien. Je adres erop zetten, dat kwam niet in onze kindergeesten op. Maar niet veel later hadden we de toen befaamde klapstaart met een lont…

Later als tiener was ik regelmatig in het Nationaal park de Hoge Veluwe te vinden. Met fotografie als hobby kon je daar de mooiste landschappen schieten. En op de wildkansel natuurlijk edelherten en moeflons voor de lens krijgen…  

Terug naar Bambi. Nog goed weet ik waar ik was op 27 april 1967, de avond van de dag waarop onze huidige koning werd geboren: ik was bij een bosrand tussen Wolfheze en Renkum. Op de fiets zoals altijd. Ik fietste sowieso veel, ook dagelijks tussen huis in Ede en school in Arnhem. 25 km enkele reis… In een weide bij een bosrand zag ik een aantal reeën staan. Zó mooi, dat ik het nooit ben vergeten…

Tegenwoordig vlieg ik schuin tegenover ons huis boven de weilanden. Toen we ons huis vonden hoorde ik, dat daar zeven reeën wonen. Inmiddels heb ik ze allemaal gezien. En soms allemaal tegelijk. Meerdere keren. Tijdens het vliegen staan ze gewoon van een afstandje te kijken… De eerste keer dat ik er een zag, was op de dag dat Gonnie in juni 2008 aan haar nieuwe baan begon. Ze fietste weg en ik keek haar na. Met de verrekijker. Opeens zag ik door dat ding een grote reeënkop! Tussen mij en mijn fietsende lief in! Twee weken geleden zag ik er tijdens het vliegen maar liefst vijf. Maar de klapper kwam vorige week: terwijl ik met mijn spullen naar het veld liep hoorde ik bij de boerderij waar ik langs moet, een krakend geluid in het kreupelhout langs het pad. Meteen daarna kwam er zo’n bruine rakker op twee meter langs me heen gestoven! Om even verder halt te houden en me aan te staren met zijn of haar reebruine ogen…

Rij, vlieg en Bambi voorzichtig…

Foto Jim Fawns

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s