Blog 129, 6 januari 2022, 22.10u

Oneindig en ademloos mooi…

Toen ik gisteravond ging slapen, en dat deed ik niet vroeg, wist ik het al. Vandaag zou een mooie vliegdag worden. Weinig wind en zelfs zon! Dus ondanks dat ik pas om half twee het licht uit deed, voor mij niet ongbruikelijk, was ik vanmorgen om zes wakker. Klaarwakker. Adrenaline…

Als dat eens in de zoveel tijd gebeurt, dan blijf ik nog minimaal een halfuur liggen. En dan weet ik genoeg: mijn dag gaat beginnen… Superstilletjes naar beneden sluipen, want de koningin mag niet ontwaken, nog niet… Dan lekker ontbijten. En daarna doe ik wat ik in zo’n geval altijd doe: de dag beginnen met een lange wandeling. Zo kan ik telkens genieten van de dageraad… Vandaag een ronde van ruim zes kilometer. Normaal stap ik stevig door, nu niet. Want ik ben net te vroeg vertrokken om de zon op te kunnen zien komen…

Het zwerk boven mij is helder en wijds. Dat is nog eens iets anders dan een computerschrem, wát oneindig groot. De sterren knipogen naar me. Wat is dat toch ademloos mooi. Het landschap wordt steeds lichter. Steeds beter zijn de dingen te onderscheiden…

Mijn wat slenterende tred helpt nauwelijks. Aan het eind van de ronde is er nog tijd over voordat de zon opkomt. Ik loop naar het bruggetje bij het vliegveld om daar het startschot van de nieuwe dag af te wachten. Ik heb geluk. In de lichte nevel boven de bervoren weilanden zie ik twee bambies rustig grazen. De koperen ploert laat niet meer lang op zich wachten…

Boven mij vliegtuigstrepen. Heel hoog. Daar schijnt de zon al op. Ik zie een vliegtuig aan de kop van zo’n streep waar ook de volle zon op staaat. Maar de linker vleugel zit in de schaduw van de romp en is totaal niet te zien. Luguber! Alsof er een vleugel af is… Even later komt er een op mij af, daarvan mist de rechter vleugel… En dan verschijnt de koperen bal. Zoals altijd precies op tijd…

Vandaag ging ik een nieuw vliegtuig invliegen. Een Swift van Top RC. Een soort zwever, maar dan met een EDF impeller! Het begon al goed: hij kwam niet door de range test. Dan maar korte rondjes om me heen… Bij de eerste startpoging dook hij met de neus in de grond. Neuskegel eraf. Tweede poging: weer de grond in. Neuskegel weer eraf en een stukje romp. Alles onder de modder, water genoeg hier. Ik verdenk een verkeerd zwaartepunt. Gelukkig had ik ook de Pandora meegenomen, dus dan daarmee maar vijf vluchten gemaakt. Oneindig en ademloos lekker…

Thuis alles gerepareed en opnieuw afgesteld. Meteen maar flapperons geïnstalleerd. Aan het eind van de middag nog een poging wagen. De eerste keer ging weer mis: weer de pas gelijmde neuskegel eraf en ook weer dat stukje romp. Toch nog één poging: vol elevator up getrimd en vol flaps. Vedomd, hij steeg op! Maar het ding had nog steeds de neiging om sterk te duiken. En kolere, wat gaat dat ding hard zeg! Ademloos mooi.

Voor de tweede vlucht heb ik de subtrim ingesteld. Weer kreeg ik hem in de lucht, maar nu wilde hij nóg harder duiken. Had ik die subtrim de verkeerde kant op getrimd… Landen en corrigeren…

Maar die landing ging niet helemaal zoals het hoort. Het toestel maakte een radslag en beschadige een vleugel en een staartvlak. Ik kon alle stukjes vinden, dus dat is weer te lijmen. Een oneindig ademloos mooie dag, dát had ik vandaag…

Rij, vlieg en ademloos voorzichtig… 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s