Blog 161, zondag 31 juli, 12.17u

Blog 161, zondag 31 juli 2022, 12.17u 

Volg (de ooievaar)… 

Afgelopen week waren we op Ameland. Voor de vierde keer alweer sinds 2017. We gaan daar jaarlijks met de club naartoe om Modelbouwclub Ameland te steunen bij het opleuken van de Culturele Ambachtelijke Dag. Die is altijd op de derde donderdag van juli. In 2020 en 2021 ging dit evenement niet door vanwege het bekende virus… 

De Amelandse modelbouwers verzorgen het rijden en varen met modellen. Daartoe maken ze een zandparcours voor de autootjes en zelfs een klein op afstand bestuurd crossmotortje, mét berijder. En voor de boten, soms wel bijna twee meter lang, maken ze een bassin met 60.000 liter water. Wij helpen dan mee met opbouwen. Verder verzorgen wij het vliegen. Daarbij maken we ongegeneerd reclame voor onze vliegclub en onze vliegschool. Vorige keer in 2019 stal ik d show door met een watervliegtuig vanuit het bassin te starten en er ook weer in te landen. Ditmaal kon dat ding niet mee vanwege ruimtegebrek in de auto…  

Er wordt ook een heuse startbaan gemaakt van rijplaten. En mijn windzak completeert het tijdelijke vliegveld. Hoogtepunten waren het droppen van mijn nieuwgebouwde parachutist en natuurlijk het uitgooien van snoep voor de kinderen. Feest! We sloten onze vliegshow spectaculair af met een onverwachte gebeurtenis: terwijl we met twee kisten synchroon een looping maakten kwamen ze met elkaar in botsing. De andere kist kon verder vliegen, de mijne dwarrelde omlaag. Dat heb ik weer. Gelukkig is ie te repareren… 

We hebben dus weer genoten. Vrijdag thuis en er moest weer bij IJlst worden gevlogen. Lekker. En gisteren ging ik zweven. Dat doe ik vaak om mijn gemiddelde van tien minuten per vlucht op te krikken. En dat lukte. Verschillende vluchten van tegen de dertig minuten gemaakt… 

Er was dus veel thermiek. Dat kun je vinden. Als je vliegtuig plotseling een vleugel optilt, dan zit je aan de rand van een thermiekbel. Naar die hoge vleugel toedraaien en je zit erin. Het vliegtuig stijgt naar onbekende hoogten. Bij mij is dat maximaal 120 meter, want hoger mag je hier niet met modellen… 

Een andere methode om thermiek te vinden is het zoeken naar hoog cirkelende vogels. Daar ga je dan gewoon met je kist onder zitten. Zo zag ik gisten een ooievaar heel hoog zijn rondjes draaien. Mooi gezicht. Ik bracht mijn Radian XL eronder en het ding begon te stijgen… 

En toen keek ik op mijn zender naar de vliegtijd. Dom rund dat ik ben. En daarna kon ik mijn hoge vliegtuig niet meer terugvinden. 120 meter is best wel hoog en de lucht is heel groot… 

Wat ik ook deed, overal kijken, de motor aan en luisteren, de spoilers uit, bochten draaien, ik vond de Radian niet meer terug. Hoe is het mogelijk met een kist van 2,7 meter spanwijdte… 

Ziekmakend! Uiteindelijk heb ik de zender maar uitgezet en ben ik leeg en lichter bepakt dan gebruikelijk naar huis gegaan. Mijn lief ging meteen op de fiets zoeken. Ik keek even de derde vrije training van de Formule 1 en ben toen ook gaan rondfietsen. Later nog een keer en een paar keer het weiland in. ’s Avonds nog een keer langs een vaart gewandeld. Ook in alle bomen gekeken. Nop. Mijn telefoonnummer staat op de romp. Ik ben benieuwd wanneer ik een belletje krijg. Tot nu toe nog niet dus. Dat heeft ook een voordeel: want dat betekent dat mijn grote zwever waarschijnlijk géén schade aan derden heeft aangericht… 

Rij, vlieg en volg voorzichtig… 

De Radian XL in beter tijden….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s