Blog 34, 30 juni 2020

Weeshuis.

Mijn vliegtuig komt voorbij. Rustig zoemend. Milde wind, recht in de baan. Half tien in de avond, het is nog warm. Een beetje drukkend. En het is nog licht, heel licht. De zon staat nog aan de hemel. We zitten rond de langste dag van het jaar. Wat een genot… Ik sta in korte broek en zonder T-shirt mijn mooie hobby uit te oefenen. Zoals zo vaak. Wat ben ik toch gezegend. Wat ben ik toch een gefortuneerd man…

18-07-22-08

En dan ga ik mijmeren. Dat gebeurt vaak tijdens zulke momenten van rust en gelukzaligheid. Als ik bedenk wat voor een bofkont ik ben, denk ik algauw aan al die stakkers die niets hebben. Die geen geld hebben voor een hobby, of zelfs niet voor het noodzakelijke eten.

Mijn gedachten gaan naar februari 2005. In de nasleep van de tsunami van 2e kerstdag 2004 zijn we naar Sri Lanka getogen om daar te helpen een weeshuis op te bouwen. We hebben er ter plaatse twee weken aan gewerkt. Samen met nog meer vrijwilligers. We doneerden veel spullen, zoals elektrisch gereedschap. Ik liet mijn oude maar nog goed bruikbare zooi daar achter en de mensen waren er goed mee geholpen. En ik, rijke westerling, kon thuis gewoon weer het nieuwste van het nieuwste aanschaffen, ha, ha…

Uiteindelijk hebben Gonnie en ik er zo’n 3000 eurootjes ingestoken. Daar waren de reis en het verblijf in een mooi hotel overigens bij inbegrepen. Maar toch… In dat hotel, met 2 kilometer lengte het langste hotel van heel Azië, verbleef ook Bill Clinton. Helemaal aan de andere kant werd er een aparte ingang voor hem bewaakt door bewapende bodyguards. We hebben Bill dus niet gezien, nou ja, we zagen een keer zijn helikopter overvliegen…

Het was een fijn verblijf en we hielden er een goed gevoel aan over. We hadden arme sloebers kunnen helpen! Toen we uit de 35 graden van de tropen op Schiphol landden, was het minus 15 graden. Maar liefst 50 graden verschil in een paar uur. Gelukkig haalden onze kinderen ons op met de auto. Ze hadden dekentjes voor ons meegenomen…

Het verhaaltje is hiermee nog niet uit. In 2015 bestond het weeshuis alweer tien jaar, en we werden uitgenodigd voor een reünie. Daar liepen we Rita Verdonk ook nog tegen het lijf… Tijdens een mooie PowerPoint over de ins en outs van de situatie, werd ons aangetoond dat 98% van de donaties ook daadwerkelijk bij de weeskinderen terecht komt. De eerste weeskinderen waren inmiddels al als jong volwassenen (mét een toekomst) uitgevlogen. Maar er kwamen steeds weer nieuwe wezen bij. Die natuurlijk hun ouders niet bij de tsunami waren verloren. Goed werk! En toen besloten we het weeshuis verder te gaan sponseren. Op onze 40jarige trouwdag doneerden we zelf een hele week eten en onkosten voor de weeskinderen en het personeel. En we vroegen als cadeau aan onze 40 gasten een bijdrage voor nóg een ruime gift.

Hierna begon ik het overschot aan giften voor mijn modelvliegschool, het deel dat overbleef nadat mijn onkosten voor de spullen van de school gedekt waren, op regelmatige basis over te maken naar de stichting. Dat is dus de Stichting Weeshuis Sri Lanka.

folder weeshuis Sri Llanka

Meestal maak ik tweemaal per jaar een bedrag over, met de kerst en met mijn verjaardag. Ik was 28 juni jarig en met mijn laatste bijdrage hebben we met de modelvliegschool tot nu toe in totaal 2500 euro gedoneerd…

De tijd zit erop en de accu is bijna leeg. Ik laat mijn vliegtuig dalen. Een mooie strakke landing volgt. Tevreden keer ik huiswaarts, alwaar mij lieve Gonnie wacht met de koffie.

Rij, vlieg, weeshuis en doneer voorzichtig. En blijf gezond!

Blog 33, 24 mei 2020

Een luchthaven bij Sneek? Spannend…

Er schijnen plannen te zijn voor een heuse luchthaven bij Sneek. En dat nog wel héél dicht bij ons huis. Heel spannend… Van het opschroeven van de blogs tot een gemiddelde van een per week komt niet veel terecht. De stroom van nieuwe  cursisten neemt niet af. Nu wil ineens iederéén online lessen gaan volgen… Dus druk, druk, druk…

Die plannen voor die luchthaven komen van onze vereniging, en dus van mijzelf. Het wordt een officiële luchthaven in het kader van de wet. Maar dan alleen voor het opstijgen en landen van modelluchtvaartuigen. Als dat rond is, dan krijgt die luchthaven zelfs een plekje in de luchtvaartdocumentatie en hij zal te zien zijn op de luchtvaartkaarten die ‘echte’ piloten gebruiken. Alles voor de veiligheid dus…

19-10-07-06

Een heuse ‘luchthaven’ in de buurt van Sneek, vlakbij ons huis…

Om met succes een aanvraag bij de Inspectie Leefomgeving en Transport (IL en T) van het ministerie te kunnen doen, hebben we een Verklaring van Geen Bezwaar (VGB) van onze gemeente nodig. En dáár ben ik de afgelopen periode dus langdurig mee bezig geweest… Heel spannend allemaal. Hoe zal de gemeente gaan reageren? We moeten het erdoor zien te krijgen. Daarom heb ik alles uit de kast gehaald.

Het formulier is gemaakt door de afdeling Modelvliegsport van de KNVvL. Dat heb ik natuurlijk secuur ingevuld. Daarna als bijlage 1 een kaart erbij gemaakt. En tenslotte als bijlage 2 een betoog van drie kantjes over wat we allemaal doen en hoe goed we wel niet bezig zijn…

Het concept heb ik voorgelegd aan de andere bestuursleden van ons cluppie. Zij hadden nog een paar zinnige aanvullingen. Maar een van hen gaf me coördinaten van ons veld en daarmee kwam ik telkens uit in de havens van Amsterdam… Toen ik dat van de bestuursleden allemaal had verwerkt, heb ik het geheel nog een paar dagen laten liggen om te kunnen rijpen. Nu is het klaar en geprint. Het enige dat nog moet gebeuren is even naar de landeigenaar stappen om het hem voor te leggen. Alweer heel spannend! Als hij akkoord gaat, dan gaat de hele boel op de post naar het gemeentehuis in Sneek. And then we wait…

Het weer is alweer vaak mooi. Heel veel zon en vaak weinig wind. Goede temperaturen. We kunnen al tot na 22.00u vliegen! Tot nu tot alweer 134 modelvluchten gemaakt in mei. En er is weer maand over, dus komen ook nog wel een ‘paar’ vluchten bij…

Mijn slotzin (zie onder) heb ik niet van mezelf. Maar die zijn geïnspireerd op een column van DJ Wil Luikinga vroeger in het Veronicablad. Beter goed gejat dan slecht verzonnen!

Rij, vlieg, en luchthaven voorzichtig. En blijf gezond!

Blog 32, 19 april 2020

Nep nieuws…

Ik wilde het aantal blogs opschroeven tot een gemiddelde van een per week, maar dat liep even anders! Ik was dus al op 29 maart met deze blog begonnen. Maar ja, dat klussen… En toen we na drie en een halve week bikkelen even rust namen, stroomden ineens veel nieuwe cursisten in! Nu zit ik dus elke dag twee á drie lessen te geven. Heel leuk overigens… Maar als ik niet uitkijk is er alweer een maand verstreken sinds de vorige blog!

Er komt veel nieuws langs dat niet klopt. Nep nieuws, ofwel fake news. En we laten ons natuurlijk weer helemaal gek maken. Maar er komt ook veel echt en officieel nieuws voorbij…

Onze premier geeft nu regelmatig een zinnige persconferentie. Maar ook onze koning hield een toespraak die er mocht wezen!

Het programma De Wereld Draait Door sloot vaak af met een leuk filmpje van Lucky TV. Hierin werd onze vorst regelmatig gepersifleerd. Naar ik heb vernomen kon hij er altijd smakelijk om lachen. Daarom durf ik het ook wel aan om hier een Screenshot van de toespraak van Zijne Majesteit te plaatsen. En een archieffoto van een brevetuitreiking. Beide beelden aangeleverd door ons trouwe lid Ronald Zoek vooral naar alle details…

Op de eerste dag van deze maand stuurde ik onderstaand bericht naar alle leden van onze vliegclub:

“Beste leden, al geruime tijd hing het in de lucht, dus dit zal niet bij iedereen als een verrassing komen. Maar bij sommigen van jullie misschien toch wel… Ik was er al lang mee bezig en heb er heel goed over nagedacht. En ik heb besloten om per onmiddellijk met de hobby te stoppen. Vandaag komt er nog één iemand vliegen en daarna is het afgelopen.

Mijn tijd ga ik benutten met klussen in de tuin en met varen. En weer vissen op karpers, mijn al levenslange passie. En ik heb nóg een nieuw leuk tijdverdrijf gevonden! Ik zei wel eens gekscherend, dat wie niet kan modelvliegen beter kan gaan bloemschikken. Dat wordt het niet maar het lijkt er wel op: ik ga vazen decoreren (beschilderen)! Het leukste wat je kunt doen zonder zender…

Ik denk erover om al mijn vliegtuigen (zie website, pagina “Vliegtuigen”) te verkopen voor 10 euro per stuk. Alle zenders voor 25 euro per stuk en de accu’s drie voor 10 euro. Met deze afbraakprijzen denk ik dat er wel animo voor is. De opbrengst gaat naar het door ons gesponsorde weeshuis in Sri Lanka.
Per 1 juni zitten mijn vier jaar als bestuurslid er op. Volgens de Statuten moet ik dan aftreden. Ik stel mezelf niet herkiesbaar. Mocht de vergadering vanwege corona niet doorgaan, dan zal ik demissionair aanblijven tot die wel doorgaat. Het valt me niet licht om dit bericht aan jullie over te brengen. Ik ben er dan ook erg emotioneel van. Daarom vraag ik begrip als ik je telefoontje of bericht niet direct beantwoord… Met als altijd een warme groet uit IJlst, Bald.”

Sommigen stonken er niet in. Maar héél veel mensen wél. Ik heb me er de hele dag kostelijk mee vermaakt…

Het weer is mooi. Heel veel zon, maar nog steeds een nare oostenwind. Alweer 114 modelvluchten gemaakt in april. Er is nog maand over, dus komen er ook nog wel een ‘paar’ bij…

Rij, vlieg, humor en nep nieuws voorzichtig. En blijf gezond!

Blog 31, 22 maart.

Clubuitje, corona en klussen…

Al eerder heb ik het over Corona gehad. Maar dat was op 29 januari, helemaal aan het begin. Sindsdien is de wereld helemaal veranderd. Wat een tragedie. En wat een gekte… Laten we proberen elkaar te helpen en mee te leven met de getroffenen. Maar laten we vooral proberen de humor er in te houden. Want humor is voor mij de motor van een gezonde geest…

20-03-19-05

Mondkapje voor modelvliegers. Laten we vooral proberen de humor er in te houden…

Sinds half januari maken we elke dag een ommetje van tussen de 3 en de 5,5 kilometer. Eens per week gingen we zwemmen. Maar het bad is dicht. Nu hebben we het fietsen en de trapkajak erbij gepakt. En we letten heel goed op wat we eten. Zo blijft ook ons lichaam in conditie. Ik ben al structureel 5,5 kilo kwijt…

Op 7 maart hebben we met de club nog en uitje gehad naar het Aviodrome. En dat was net op tijd. Want binnen een week daarna kreeg ik het bericht van clublid Dio die daar als vrijwilliger werkt, dat het museum gesloten was…

20-03-07-05

Tijd voor social distancing dus. Nieuwe term! En niet onnodig uitgaan. Gelukkig kan ik nog vliegen. Vaak in mijn eentje, of anders met slechts één clublid erbij. Anderhalve meter afstand houden gaat dan goed. Waar andere clubs hélemaal stil liggen, gaan wij nog op kleine schaal door. Al is het wrang dat de leden die komen ons ‘clubhuis’ niet meer in mogen. Het is ook raar dat we alles buiten moeten afhandelen. Gezellig binnen koffie drinken met de gasten, die vaak ook nog van ver komen, was de core business van ons…

Mijn lieve Gonnie had al in januari een lijst met to do dingetjes voor me gemaakt. Maar er kwam maar niets van. Tot nu dus. Op naar de bouwmarkt en nu zijn we dagelijks beiden goed aan de slag. Zij met schuren en schilderen van een slaapkamer, ik vooral met de tuin. Die tuin is eigenlijk ook het domein van Gonnie. Maar ik heb een nieuwe hakselaar, dus ben ik veel buiten te vinden. Struiken en boompjes die er eigenlijk niet horen sneuvelen om maar wat te hakselen te hebben…

De nieuwe regelgeving, nationale en Europese, zou ook wel eens in de hold kunnen gaan, ik ben benieuwd. Het weer is alweer een stuk beter. Nu even een koude oostenwind, maar die zal van de week afzwakken. Lang gehoopt op een hogedrukgebied, en dat is er. Alweer 130 modelvluchten gemaakt in maart. Er is nog een flink stuk maand over, dus komen er ook nog wel een ‘paar’ bij…

Rij, club, klus en vlieg voorzichtig, al was het maar op de sim. En blijf gezond!

 

 

Blog 30, 15 maart, 15.16u.

Leden en leerlingen…

Er is geen peil op te trekken. Als je een toestroom van gegadigden verwacht bij een zomerse periode met mooi weer, dan komt er niemand. Dan zitten ze kennelijk liever op een terrasje. En als je niets verwacht omdat het zulk kolere weer is, en al héél lang, dan stromen de aanmeldingen binnen. Curieus…

Binnen zeer korte tijd heb ik de afgelopen dagen meerdere cursisten mogen inschrijven. Mijn werkportefeuille is daarmee weer goed gevuld, zodat ik me de komende tijd niet zal vervelen. Dat doe ik overigens helemaal nooit, me vervelen. Er is altijd wel iets om te doen, met een vliegschool én een vliegclub onder je hoede. En anders weet moeder de vrouw nog wel iets! Je vraagt je af hoe ze al die klusjes verzinnen…

Gelukkig heb ik ook veel van die nieuwe cursisten weten te strikken voor het lidmaatschap van onze mooie vereniging. Nou ja strikken, voor een schamele 20 eurietjes ben je een héél jaar lid bij EMVC Phoenix IJlst. Dus daarvoor hoef je het niet te laten. En dat doen de meesten dan ook niet. Wat heet, ze worden ‘massaal’ lid van onze fijne club.

En we zoeken ook actief naar nieuwe leden. Dat komt omdat er nieuwe regelgeving aankomt. Nationale en Europese. Dan hebben alle clubs toestemming van hun gemeente nodig om nationaal op de kaart met modelvliegzones te komen. We dachten dus, hoe meer leden hoe beter! Toen we in het najaar besloten om als club te gaan groeien, hadden we rond de 33 leden. En nu zijn dat er al 58! En er zitten er ook nog een paar ‘in de pijplijn’. Voor we het weten gaan we over de 60 leden, en dat binnen vier jaar tijd. We zijn al lang niet meer de kleinste modelvliegclub van Friesland! Tja…

00 banner EMVC

Het weer is duidelijk aan het opknappen! Dus alweer 82 modelvluchten gemaakt in maart. En de maand is pas halverwege en er is een hogedrukgebied is in aantocht…

Rij, lid en leerling voorzichtig!

Blog 29, 12 maart, 16.47u

Jeugd…

De jeugd heeft de toekomst, Dat is maar al te waar. Maar wij ouderen hebben het verleden. Vaak ook niet verkeerd, een enkele keer wel… Wat de jeugd nog meer heeft, is het vermogen om heel snel te leren. Om jaloers op te worden. Soms…

Gonnie als gastouder. Onlangs was Ties jarig. Hij is de jongste van het gezin waar ze werkt. Ties werd tien jaar. Vorig jaar werd hij negen. Logisch zou Cruijff zeggen. Toen hadden we hem voor zijn verjaardag meegenomen naar het Aviodrome, waar hij de dag van zijn nog jonge leven beleefde. Dat was aan alles te zien. Ik hielp hem natuurlijk met het correct beantwoorden van de vragen, zodat hij aan het eind zijn ‘brevet’ kreeg, met alles goed! Bij thuiskomst kreeg hij van mij ook nog een mooie Hurricane jager in schaal 1 op 32…

We hadden het al lang geleden met zijn ouders bekokstoofd. Dit jaar zou hij oud genoeg zijn om echt te gaan modelvliegen… Hij kreeg van mij het handboekje, een jaar lidmaatschap van onze club en een mooie pet van Robbe/Futaba, mét ons clubembleem erop. Dat wil zeggen, nadat Gonnie met naald en draad in de weer was geweest…

Hij kon niet wachten en vorige week zondag was het zover. Hij kreeg de eerste les op de simulator. Wat me opviel was, dat hij het vliegtuig snel kon rechthouden. En vrijwel meteen wist hij goed te landen. Uiteraard was er na de les een snoeppot waar hij uit mocht zoeken. Het werd een lolly…

Heel grappig vind ik het besef dat zulke jeugdigen zo vlug iets kunnen aanleren, zonder de achterliggende theorie te begrijpen! Ze moeten het ook speels aanleren, zodat het leuk blijft. Die theorie, die komt later wel…

Het weer is een klein beetje beter dan in de rampmaand februari. Toch alweer 57 modelvluchten gemaakt in maart. En een hogedrukgebied is in aantocht…

Rij, leer en jeugd voorzichtig!

Blog 25, 21 februari, 20.47u

Helikopter…

Mijn 25ste blog alweer… Alweer? Nou. Ik wilde er aanvankelijk twee per week maken. Maar dat bleek helemaal niet haalbaar. Veel te hoog gegrepen, met alle andere werkzaamheden erbij. Wat heet, begonnen met de eerste blog op 20 juli vorig jaar, haal ik met dit tempo de vijftig in een heel jaar echt niet! Nou ja, maakt ook niet uit. Kwaliteit boven kwantiteit dan maar. Maar ik wilde het over de helikopter hebben. Want ik heb daar een haatliefdeverhouding mee. Dat was vroeger al zo. Ik wilde al op mijn vierde piloot worden. Een paar jaar later zag ik in dat straaljagers te gevaarlijk waren. Elke maand viel er wel een op de grond en elk halfjaar sneuvelde daarbij een piloot. Meestal een jonge piloot. De optie ‘straaljager’ viel voor mij dus af, want ik wilde wél oud worden! En ook héél graag. Dat laatste is bij deze dus gelukt.

Helikopters zag ik ook niet zitten, enge dingen vond ik het. Ja, ja, een knap staaltje van ‘onbekend maakt onbemind’. Dan dus maar lichte vliegtuigen vliegen, zoals de Pipercub. Ging ook niet, want die gingen er uit. Mijn opleiding tot waarnemer/navigator heb ik er nog wel op gehad, maar toen waren ze weg. En het ‘mooiste vliegtuig aller tijden’, de Beaver dan? Daar stond er toen ik kwam nog maar ééntje van op de flightline. Ook al geen optie dus…

Het werd dus toch de helikopter. In het begin dacht ik dat ik er niks van kon. Maar volgens zeggen (van anderen, ha, ha) ben ik er een hele goeie piloot op geworden. En instructeur. En baas van een heuse vliegopleiding, bla, bla, bla… Hoe dan ook, ik heb dus 30 jaar lang lekker met de helikopter kunnen stoeien. En daar nog voor betaald gekregen ook…

De modelheli, dat is andere koek! Vijf jaar heb ik er over gedaan om er mijn brevet voor te halen. Dat is tien keer zo lang als voor het brevet bemande helikopters… Ik doe het ook veel te weinig, dat vliegen met de modelheli. Daarom durf ik er ook niet zo veel mee. Een beetje hoveren, dat is het wel… Dus ging ik in de winter van 2018-2019 wekelijks oefenen in de sporthal in Joure. Met een Nine Eagles Bell 206 oefende ik net zo lang tot ik er mooie cirkels en achtjes mee kon vliegen. Na een hele winter bikkelen dacht ik het te kunnen. In het voorjaar nam ik mijn beide 450’s onder de arm om het voor het eerst buiten te proberen, dat achtjes draaien. Nou dat viel vies tegen: binnen vijf minuten had ik beide helikopters gecrasht… Van nijd bleef er een tot het afgelopen najaar in de kist, voor ik hem repareerde en bij KDS aanbood om te laten afstellen. De andere, mijn Blade 450, zat zelfs tot gisteren gelaten in zijn koffer te wachten op beter tijden. Eindelijk had ik zin om hem in orde te maken… Nu, na een vol jaar, doet ie het weer. ’s Avonds ging ik hem invliegen in Joure. Na wat verstellingen vloog hij weer perfect. Ik krijg weer zin in de helikopter…

De hele vloot is weer luchtwaardig, met dank aan het alsmaar aanhoudende ‘kolereweer’. Veel muziek draaien dus ook. Pink Floyd en Leonard Cohen zijn eerder langs gekomen, met zo goed als hun hele oeuvre. Nu zijn het de Moody Blues die door de speakers schallen. Je moet toch wát…

En toch heb ik deze maand februari toch alweer 79 modelvluchten gemaakt. Dat is gemiddeld bijna vier per dag, Maar ja, ik kan dan ook zo de straat oversteken en meteen gaan vliegen…

Rij, helikopter en muziek voorzichtig!

Hier een impressie van mijn huidige helikopters: