Oude blogs

Hieronder staan de wat oudere blogs, zonder foto’s:

Blog 12, 25 september, 16.40u.

Over een speciale clubdag, een Fly In en meer.

Zo, dát is een poosje geleden zeg… Je zal wel gedacht hebben: is ie er nog? Jazeker, ik ben er nog. Een stukkie schrijven op je blog, soms komt het er gewoon niet van. Druk met het inschrijven van de nieuwe leden van onze club, nieuwe cursisten van de vliegschool en van alles en nog wat. Tot gras maaien aan toe…

Mijn vliegschool kan onderhand gerust “internationaal” worden genoemd. Want ik heb inmiddels al cursisten gehad uit Canada, Engeland, Polen en België. En nu komt daar binnenkort iemand uit Portugal bij! “Bald’s International Flying Circus”, ha ha…

We zouden het hebben over de speciale clubdag op 31 augustus, zo had ik je beloofd. Nou, dat was een perfect initiatief van onze secretaris Richard. Ter gelegenheid van mijn zo spoedige herstel… We waren met negen personen en daar waren twee dames bij, Janet van Peter en erelid Gonnie. Heel gezellig. Tijdens de koffie begon het geleuter al, over alles wat met modelvliegen te maken heeft. Daarna ging dat natuurlijk verder op het veld. Peter was met zijn Janet helemaal uit Amersfoort komen aanrijden. Hij had een Epsilon motorzwever van vier meter (!) spanwijdte mee, die ik zou invliegen.

Omdat ik meer omhanden had, vroeg ik Richard om dat te doen. Het was een mooi gezicht, zo’n groot ding te zien langs suizen… Jan (81 jaar!) kreeg les van mij en had het naar zijn zin. Hans uit Zeist, Richard uit Leeuwarden, Joost uit Sneek, Jasper uit Ureterp en Ronald uit Heerenveen vlogen lekker zelf en genoten ook volop.

De dames Janet en Gonnie verlieten op zeker moment het veld en kwamen niet veel later over het water aan met onze Hobie trapkajak.

Jasper en Ronald bleven eten en ’s avonds zijn we nog eens gaan vliegen. Helaas maakten we toen de eerste mid-air van onze nog jonge clubgeschiedenis mee: de kisten van Jasper (een Tundra) en Ronald (een Slow Poke) raakten elkaar Head-on en vielen gracieus uit de lucht. Shit happens…

De weken hierna stonden voor mij in het teken van klusjes, veel vliegen en instructie geven. Terwijl de bambi’s toekeken (ree-watch) maakte ik samen met Richard en Joost op 10 september o.a. de 800ste vlucht met de Robbe Air Beaver. En met de HK Trainstar maakte ik op 15 september mijn 12,500ste modelvlucht totaal.

Opeens kwam ik er achter dat ik nog maar drie exemplaren had van mijn handboekje derde druk. Er moest dus ook wat tijd (veel tijd!) worden gestoken in het voorbereiden van de vierde druk. Dat was op 20 september voor elkaar en ik kon het naar de drukker sturen. Dank ook dochter Lydia voor de technische ondersteuning…

Op zondag 22 september hadden we samen met The Eagles een Fly In georganiseerd, te houden op hun veld bij Hieslum.

Al weken tevoren leek het erop dat het heel mooi weer zou zijn en dat kwam ook uit. Pure bluf van mijn kant natuurlijk… De dag werd goed bezocht, ook door negen man van onze club!

Ik sluit deze keer af met de melding dat mijn oude J3 Piper Cub (45 jaar oud!) op 23 september zijn 100ste vlucht (bij mij) heeft gemaakt, dat op die dag ook lid Karol met vriend Toon kwamen om mij te laten beoordelen of ze al aan het helibrevet toe zijn, en dat ik op dit moment al 170 vluchten heb deze maand…

Tot de volgende blog, rij en vlieg voorzichtig…

Blog 11, 2 september 2019, 13.00u. 23 augustus. Alweer vlot was ik aan het vliegen. Mijn eerste vluchten na de week ziekenhuis maakte ik op 20 augustus. Een dag later vloog ik gezellig samen met Richard en Joost, een ‘bestuursuitje’. En dat leverde het mooie filmpje op, dat op de Home pagina te zien is… Ook het geven van instructie pakte ik weer op. Dat is altijd extra zwaar: na een dag lesgeven ben ik altijd helemaal op. En wel omdat ik altijd 200% geef. Oppassen dus… Vandaag komt Dick uit Oldehove (Gr.) helemaal hier heen voor de eerste lesdag. Na les 1 op de simulator gaan we buiten vliegen met de Trainstar van de school. Een fijne sessie!

24 augustus. Bijna geen wind in de avond. Lekker met de Robbe Air Beaver (land uitvoering) zeven vluchten gemaakt, waarvan twee nachtvluchten…

25 augustus. Gonnie en ik wilden eigenlijk gisteren al met de boot gaan watervliegen, maar we dachten dat het nog te druk zou zijn. Vandaag, zondagavond, leek ons dus beter. Maar dat viel tegen! Nog veel bootjes en onrust op et water… We vonden een vrije steiger en ik liet de Air Beaver (uitvoering als watervliegtuig, ik heb er dus twee) op. Een perfecte start. Na het trimmen wilde ik gaan zitten en keek ik naar mijn krukje op de steiger, omdat ik met mijn operatiewond beslist niet in de plomp wilde vallen. En toen ik weer op keek zag ik mijn Beaver met 90 graden helling en nose down 10 meter naast  onze boot te pletter slaan! De vleugels hingen er raar bij en er dreven bij het wrak vijf onderdelen rond. Andere mensen met een rubberbootje hielpen alles te verzamelen. K*T! Hierna heb ik nog twee geslaagde vluchten gemaakt met andere watervliegtuigen, voor het zelfvertrouwen, ha,ha… Met de Icon A5 maakte ik een vlucht van ruim 13 minuten en met de Supercub LP (op floats, ik bezit drie Cub’s) een van ruim 8. Toen ging  de zon bijna onder en was het tijd om naar huis te gaan. Na twee dagen demonteren, puzzelen en lijmen was de Beaver weer vlieggereed!

26-29 augustus. Weer lekker vliegen (nu op ons veld) tijdens de rustige avond. Ditmaal met de Supercub LP. Zeven vluchtjes, waarvan drie nacht. Heerlijk! Op 27 augustus maakte ik er nog vijf met de Cub, waarvan twee nacht. En zo heb ik deze maand toch alweer 100 modelvluchten… Op de 28ste maakte ik er vier met de Beaver (land uitvoering), waarvan één ver na zonsondergang. Wat zijn die avonden toch fijn. Alleen de reeën laten zich weinig zien… De volgende vijf vluchten kwamen op 29 augustus ’s avonds. In de middag heb ik eindelijk eens een smartphone aangeschaft, dat werd tijd… In de avond samen met Joost vliegen, altijd gezellig…

Op vrijdag 30 augustus zijn Gonnie en ik met de boot een mooie route van vier uur gaan varen. Het was de bedoeling om aan het eind ook te gaan watervliegen. Maar we konden geen vrije plek vinden en het woei nog te hard. Op weg naar huis kwamen we langs ons veld en de wind was afgezwakt. Dus vanuit de boot mijn testvlucht met de herstelde Beaver op drijvers gemaakt, heel grappig. De kist is goed…

Volgende keer ga ik het hebben over de speciale clubdag op 31 augustus, ter gelegenheid van mijn herstel… Tot dan, rij en vlieg voorzichtig…

Blog 9, 22 augustus, 11.49u. Al een week zat ik tegen mijn volgende blog ‘aan te hikken’. Die zou gaan over mijn belevenissen in het ziekenhuis (en daarna). Maar die blog moet nog even wachten, want vanmorgen kwam er een mooi filmpje binnen (zie Home pagina). Het is gisteren gemaakt door Richard, tijdens het avondvliegen met zijn drieën. Een ‘bestuursuitje’ dus… Het is een  verrassend filmpje geworden en ik vraag dan ook twee minuten van je tijd. Veel kijkplezier, starring Joost, Richard en Bald, © Richard Hooijenga

Blog 8, 10 augustus, 23.55u.

Ree Watch en meer…

Ooit hadden we volgens de overlevering zeven reeën in het gebied van ons vliegveld lopen. Maar de laatste jaren zagen we er nog maar twee. En dit jaar zagen we er telkens maar een… Ik werd al een beetje boos op de jager, terwijl ik niet eens wist of hij er iets mee te maken had… En wat schetst mijn verbazing? Van de week zag ik er ineens drie! Twee ouders met een kalf, zoveel was duidelijk! Meteen mijn lief gebeld en die kwam ook even kijken. Wat is het toch mooi om te staan te vliegen, terwijl een honderdtal meters verderop die dieren rustig staan te grazen. Ook vanuit mijn huis kan ik ze vaak zien, vanmorgen nog. Maar nu was het alleen pa. Ma en de kleine hielden zich verscholen in het riet langs de vaart…

Afgelopen dinsdag kwam er een zekere Kees helemaal uit Stadskanaal voor voorlichting te krijgen over de vlieglessen. Dat was gezellig en ik heb hem goed kunnen helpen. Om 11.00u was hij erbij toen ik een online les moest geven aan Frans in Limburg, Kees kon mooi meekijken hoe zoiets in zijn werk gaat… Vrijdag kwam secretaris van onze vliegclub Richard uit Leeuwarden om een handtekening te zetten en om te vliegen. Het regende echter en daarom hebben we het ledenbestand van onze vliegclub maar eens doorgelicht. Daarna zijn we rond gaan rijden om te kijken naar alternatieve locaties voor een vliegveld. Die avond hebben we allebei gevlogen, maar wel twintig kilometer uit elkaar, zie blog 7.

Vandaag kreeg ik weer twee man voor uitgebreide voorlichting over de vliegschool, de lessen en onze club. Een uit Noord Holland en een uit Groningen. Beiden schreven zich in voor de vliegcursus en een van de twee werd meteen lid van onze club. Tja, voor een tientje tot en met december, daarvoor hoef je het niet te laten… Het leidde mij weer mooi af van de op handen zijnde zware medische ingreep. Rij en vlieg voorzichtig en tot blog 9…

Blog 7, vrijdag 9 augustus, 17.16u. Wat kan het toch raar lopen met een mens! Al een week geleden wilde ik de volgende blog schrijven. Maar er kwam maar niets van terecht. En dat heeft zeker te maken met mijn aanstaande zware operatie. De datum komt nu wel heel dichtbij en ik word er onderhand toch wel een beetje nerveus van… Hoe dan ook, nu zit ik mijn stukje aan elkaar te breien. Dank voor de nieuwe volgers van deze week: Frans, Richard en Gonnie! We gaan het hebben over drie warbirds, een (motor)zwever, een ouwe Piper en nog veel meer…

Zaterdag de derde augustus wilde Ronald weer eens komen vliegen, altijd gezellig! We spraken af om 12.00u, en niet zoals gebruikelijk om 11.00u. Zodoende kon ik eerst nog even naar de kapper. Ronald was op tijd en tegen middernacht moest ik hem wegjagen…

De wind zou precies in de beste startbaan staan die we hebben, dus ik had dagen tevoren al besloten om mijn warbirds eens in te zetten. Nou, dat was me wat… De Spitfire, die al sinds eind 2017 niet meer had gevlogen, was prima te starten vanaf de baan en te landen in het gras, met de wielen op. Ik ga straks verder, maar publiceer alvast. Want ik moet nu eerst eten. Later vandaag wordt deze blog dus af gemaakt, tot dan.

18.55u. Zo, heerlijk getafeld! Maar ik ga nog niet verder met deze blog. Het is namelijk ineens droog na een hele dag regen. En dat betekent, je weet het wel, dat ik nu eerst ga vliegen. Tenslotte draait daar alles om! “Later…”

19.04u. De spullen om te vliegen staan klaar, maar het waait toch nog vrij fors. Rond acht uur word de wind minder, zodat ik nu nog een stuk kan typen. Waar waren we gebleven? O ja, de warbirds. Die Spitfire was dus zonder problemen op ons veld met de smalle startbanen te vliegen. Hoe anders was dat met de Mosquito en de Stuka… Van deze laatste had ik al eens een wielpoot met epoxy gelijmd. En die poot brak al bij de eerste landing spontaan af… Na de eerste paar vluchten van de dag gingen we thuis lunchen. Omdat ik al best wel moe was, zijn we een paar uur thuis gebleven, En zo waren we er onverwachts live getuige van dat onze Max in Hongarije zijn eerst pole position pakte… Na deze super kwalificatie gingen we er weer op uit. Om er achter te komen dat ook de Mosquito niet geschikt is voor ons veld. Of vice versa natuurlijk: bij de landing in het gras met wielen op brak spontaan een propeller af…

Na het avondeten met Ronald, patat met frikandel en kroket, nam ik de Carat 2000 motorzwever mee. Ik had er al de derde regelaar in, van 30 via 40 naar 60 Ampère. En nog steeds maakt de motor een raar geluid. Dat ligt dus vast niet aan de regelaar maar aan de motor zelf… De drie nog volle accu’s voor de Stuka heb ik zondagmorgen leeg gevlogen met de ouwe Piper. Het gele ding is al meer dan 45 jaar oud, maar vliegt nog goed. Heeft bij mij alweer 97 vluchten, de 100ste komt er dus aan… De zondagmiddag zat ik voor de tv. Max reed lang aan de leiding en werd met totaal versleten banden toch nog knap 2e. ’s Avonds heb ik mijn Robbe Air Beaver nog uitgebreid uitgelaten, zodat mijn maandtotaal voor augustus al op 30 vluchten kwam. En het was pas de 4e van de maand…

Op maandag 5 augustus maakte ik zes vluchten, verder weinig te melden. Dinsdag 6-8 kwam er iemand helemaal uit stadskanaal voor voorlichting over onze vlieglessen. Ik heb hem goed kunnen helpen en die avond vloog ik met harde wind nog vier keer.

Nu is het bijna 19.30u. Even het nieuws kijken en dan vliegen, Tot later…

00.26u. Het is eigenlijk alweer zaterdag 10 augustus. Vanavond heb ik nog zeven lekkere vluchten kunnen maken. Ik was er ook getuige van hoe de boer in no time een paar greppels maakte met zijn trekker. Hij had water op het land gepompt tegen de vele muizen. Maar er lag teveel water op en nu hebben we verse greppels in ‘ons vliegveld’, ha.ha… Ik houd er voor nu mee op en beloof morgen of uiterlijk zondagmorgen met mijn volgende blog te komen. Rij en vlieg voorzichtig!

Blog 6, woensdag 31 juli, 23.00u. De maand juli ging als een nachtkaars uit: net toen het vanavond droog was en ik wilde gaan vliegen, zag ik de jager met zijn geweer en hond het vliegterrein oplopen. Medische problemen heb ik al zat, dus een schot hagel in mijn bast zie ik niet zitten…

Ik wilde een nieuwe We Can Fly gaan invliegen, die al een paar jaar in de doos klaar staat. Het is de laatste die ik heb (nee, eigenlijk is hij van de vliegschool), en op internet kon ik vanmiddag ook geen nieuwe meer vinden. De reden dat ik deze kist in elkaar heb gezet, is de crash vanmorgen van zijn voorganger, de Sensei FS. Het was windkracht vier met harde vlagen. Ik had beter moeten weten, maar ging toch vliegen. Vier minuten en 10 seconden in de vlucht maakte ik een doorstart. Het toestel maakte een rol naar rechts en dook toen naar beneden: gas dicht en hopen… Maar de schade was aanzienlijk. Na de eerdere crash op 20 januari (al bij zijn 27ste vlucht), vond ik de romp nu niet meer herstelbaar. Nu was het weliswaar vlucht 103, maar er rustte geen zegen op dit mooi bestickerde exemplaar.

Resultaat op 20 januari van niet opletten tijdens een vliegles aan een oud collega…

Op 20 januari crashte het toestel omdat ik als instructeur niet oplette. Ik had twee oud collega’s op bezoek en dacht dat die wel een beetje konden vliegen, niet dus. We stonden te lullen over vroeger en voor ik het wist vloog de Sensei laag op de kop, ingrijpen baatte niet. Nu vandaag dus die rol en duik. Maar wat was nu de oorzaak? Omdat ik niet zo geloof in storingen, denk ik een vliegerfout. Maar bij het modelvliegen hoor je de meest gekke oorzaken van crashes. Van storing tot aardstralen, maar nooit ligt het aan de piloot. Dus dan nu maar mijn reden waarom ik vandaag een crash had: twee uur later zag Gonnie dat ik mijn T-shirt binnenste buiten aan had! Dat moet wel de oorzaak zijn geweest, voila…

Overigens heb ik een voorlopige datum voor mijn operatie, en een heleboel heftige info (waar ik niet goed van word).

Dat gaat er binnenkort weer ongeveer zo uitzien, maar dan nog erger. Deze foto is van begin juli, toen ik er ook in lag. Aan de ‘laadpaal’, een infuus met antibiotica.

Morgen maar eens zien of ik de eerste vluchten van augustus kan maken. Want we gaan gewoon door en niet bij de pakken neerzitten! Even de We Can Fly goed invliegen en de cursisten kunnen weerkomen… Rij en vlieg voorzichtig!

Blog 5, maandag 29 juli 2019, 15,51 uur.  Hier ben ik weer! Het is gelukkig niet meer zo warm. Buiten zittBlog 5, maandag 29 juli 2019, 15,51 uuren is weer een genot! De Tour de France is afgelopen en Max heeft er weer een zege bij. Tijd genoeg dus om weer te vliegen (ga ik vanavond doen) en deze website te vullen… Ik zou nog terug komen op ons uitstapje naar Ameland, bij deze.

Vanmorgen bloed geprikt, want morgen moet ik naar de chirurg. Ik hoop dat ik nog deze week kan worden opgenomen voor de operatie, want ik ben het ziek zijn onderhand wel zat…

Na het bloedprikken, het onderhouden van de jacuzzi en de koffie kon ik de pc een tijdje niet gebruiken. Want er was een grote update van Windows 10, waarvan het installeren wel twee uur duurde! Dus eerst maar eens een vliegtuig gerepareerd en twee boekjes verzend-gereed gemaakt. Gonnie neemt ze mee naar Post.nl.

Daarna kon ik weer op de laptop. Ik wilde van de foto’s en filmpjes van Ameland een video maken. Twee keer was ik ineens alles kwijt! Beide keren kon ik het concept nog terugvinden, maar de derde keer was ook dat weg. En daarmee de uren die ik er al in had zitten. O wat HAAT ik dat… Gelukkig stonden alle gebruikte beelden nog op volgorde, en zodoende was het een ‘piece of cake’ om het videootje alsnog (voor de derde keer!) af te raffelen:

Nu kan ik de rest van de dag lekker achterover leunen en in het derde boek van Astrid Holleeder verder gaan… En nog vliegen natuurlijk, want de zon schijnt en de wind is zwak! Tot de volgende keer, rij en vlieg voorzichtig…

 

Blog 4, zondag 28 juli 2019. Nou, daar zijn we weer! Eigenlijk waren we afgelopen vrijdag alweer terug van Ameland, maar ik kon me er maar niet toe zetten om een stukje te schrijven. Record hitte en nog altijd geen energie door de antibiotica…

We waren dus op de Culturele Ambachtelijke Dag op Ameland. Voor de derde keer alweer. Op uitnodiging van Ben en Gert-Jan van de Modelbouwclub Ameland, verzorgen wij elk jaar de vliegdemonstraties.

We zijn dinsdag aangekomen met vijf personen. Op een van de koudste plaatsen van het land, en toch nog 33 graden… Meehelpen met opbouwen van de tenten en de waterbak voor de modelboten. En veel vliegen dus. Helaas kon ik door mij ziekte niet teveel zwaar werk doen, maar Ben en Gert-Jan vonden het al heel wat dat ik er überhaupt bij was… In een volgende blog zal ik meer uitweiden over deze leuke midweek…

Vrijdag dus thuis en geen energie. Dus dan maar de foto’s en filmpjes alvast een beetje bewerkt en verder veel tv gekeken. Ik moest Max natuurlijk zien winnen in Duitsland! En de slot-etappes van de tour, ook niet mis… Vandaag heb ik voor het eerst sinds Ameland weer even gevlogen, zeven vluchten. Verder hebben zich weer een paar cursisten aangemeld voor vlieglessen en heb ik weer twee boekjes verkocht. Die ga ik morgen verzend gereed maken, nadat ik bloed heb laten prikken. Want dinsdag wacht het ‘grote gesprek’ met de chirurg over de aanstaande operatie… Tot morgen! Rij en vlieg voorzichtig…

Blog 3, 22 juli 2019. Tja, wat valt er over vandaag te bloggen… Door de best wel harde wind kon ik vandaag eigenlijk niet vliegen. Dan maar de voorbereidingen voor de demo later deze week afgerond. Maar wat was ik weer moe… Ik hoop dat ik nu toch spoedig onder het mes kan…

Vanavond viel de wind weg. Maar toen zat ik net lekker met goede vriend, cursist en clublid Dio bij de tuinhaard… Zo moe dat we toch maar niet zijn gaan vliegen. Want daar komt deze week nog genoeg gelegenheid voor…

Na de nodige drankjes en sterke verhalen zijn we nog even lekker in de jacuzzi gegaan. Ook daar weer de nodige sterke verhalen!

Morgen gaat mijn laptop een paar dagen ‘aan de wandel’. Ik hoop dat ik aanstaande vrijdag weer online ben. Tot dan en rij en vlieg voorzichtig.

Blog 2, 21 juli 2019. Net thuis van zes heerlijke modelvluchten met de Robbe Air Beaver! De wind was helemaal weg gevallen en het was weer genieten…

Zo ben ik deze maand alweer boven de 100 vluchten uitgekomen… 

De kleinkinderen lagen al bijna twee uur op bed, maar ze sliepen nog niet. Smoesjes dat het te warm was… Gelukkig werd het na een kleine toespraak va opa en oma snel stil… Ze waren ook moe van alle leuke dingen die we met ze hebben gedaan. Omdat de wind de hele dag toch te hard was om te vliegen, en omdat we het leuk vinden (!), hebben we van alles met de kinderen ondernomen: vissen (en allebei vangen!), met opa op de (trap)kajak, zwemmen. in de jacuzzi en met de boot varen. Na zelf gestuurd te hebben zitten ze nu op het dak van de boot terwijl we het clubhuis naderen…

Tot morgen, rij en vlieg voorzichtig! !

Blog 1, 20 juli 2019. Eindelijk kon ik me er toe zetten! Omdat ik al een aantal trouwe volgers heb, hoeveel weet ik (nog) niet precies, was ik al een poosje van plan om een blog te beginnen. Maar het kwam er maar niet van… Ziekte, een paar ziekenhuisopnames binnen korte tijd, te weinig energie…

Totdat ik eerder vandaag zag dat er weer een volger bij was gekomen. Nu moest ik het maar eens gaan doen. Ik zal proberen om regelmatig een stukje over mijn belevenissen te schrijven. Dat zal in het begin nog niet meevallen, omdat mijn medische toestand nog niet is verholpen. Maar vooruit, daar gaan we met een beginnetje!

Nadat ik de eerste week van deze maand juli weer in het ziekenhuis had gelegen (voor de tweede keer sinds mei en voor de vierde keer in twee jaar), heb ik deze maand tot nu toe alweer 96 modelvluchten gemaakt. De vaart zit er zoals gewoonlijk alweer goed in…

We keken er al weken naar uit, en vandaag was het zo ver: de kleinkinderen kwamen logeren! Ze waren eerst met mijn dochter Kim en mijn lieve vrouw Gonnie naar en flora- en faunapark geweest en ik kon niet mee: weer geen energie. Ik weet nu wat het is als mensen langdurig ziek zijn… Ik bracht de dag door met het repareren van mijn vliegtuigen (voor een demo volgende week) en maakte één proefvlucht tussen de buien door, bij windkracht vier. Meer niet, want op schade zit ik nu niet te wachten… Het oude beestje vliegt weer goed, met windkracht 4…

Toen wilde ik aan dit verhaaltje beginnen, maar ik was alweer doodop. Dan maar naar de bergetappe van de tour kijken: die Kruiswijk doet het goed zeg!

Rond vijf uur kwam het luidruchtige gespuis aan en na het eten ging dochter Kim naar huis. We hebben de kleine engeltjes tot maandag voor onszelf! Voor het slapen gaan nog even in de jacuzzi en dat golfde al nooit tevoren. En dan tussen de meisjes in op bed een verhaaltje verzinnen: ik vertelde hetzelfde dat ik ook aan mijn dochters heb verteld toen zij 8 en 6 jaar waren…

Morgen ga ik verder met de voorbereiding op de vliegdemo van volgende week. Tot de volgende keer, rij en vlieg voorzichtig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s