Oude blogs

Hieronder staan de wat oudere blogs, meestal zonder foto’s en/of filmpjes:

Blog 19, 9 januari 2020, 11.51u

Getallen

We beleven de kortste dagen van het jaar. Maar er zijn in de namiddag alweer 22 minuten bij. En dat is te merken! Veel dagen met wind en regen. Vaak is het niet koud deze winter. Warmterecords sneuvelen… We gaan gewoon verder met het doen van ons ding. Deze maand alweer 32 vluchten gerealiseerd. Vandaag wordt het buiten niets, want het waait stevig en het regent. Maar we gaan vanavond indoorvliegen…

32 vluchten. Een getalletje, dat aangeeft hoe fanatiek ik ben in de hobby. Maar verder niet zoveel zegt. Deze keer een blog vol getalletjes…

Nog goed kan ik me herinneren hoe ik mijn 200ste modelvlucht vierde. Dat was op 7 juli 2012. Precies een jaar en een dag nadat ik op 6 juli 2011 met deze hobby ben begonnen. Niet zo heel lang geleden nog, maar toch een ‘wereld’ terug… Ik trakteerde op gebak in het clubhuis van mijn toenmalige club. En nu heb ik 13.168 modelvluchten… In 1813 uur vliegtijd. Dat is gemiddeld 8 minuten en 16 seconden per vlucht…

Op 11 december jongstleden had ik dus mijn 13.000ste RC modelvlucht gemaakt. Een naar getal vond ik dat. Daarom besloot ik om snel door te gaan naar de 14.000, met als uiteindelijke doel 15.000. Op grond van resultaten uit het verleden mag ik verwachten dat ik die 15.000 nog dit jaar haal. En dan? En dan? Nou…

Het zijn maar getallen. Ze zeggen wel dat ik heel fanatiek ben, maar verder niet veel. Maar ik ben er nu eenmaal van, van getallen. Telkens krijg ik verbaasde reacties als ik direct na een vlucht mijn logboek invul. Maar ik ga daar vrolijk mee door. Handige info voor als ik een stukje wil schrijven. De feiten altijd bij de hand… Blijkbaar heb ik ook iets te bewijzen, zonder te weten wat en waarom. Dat ben ik ten voeten uit… Nog maar eens een paar getallen rondslingeren:

Op dit moment bezit ik 40 vliegtuigen en helikopters, waarvan ik er 37 in gebruik heb. Allemaal goedkoop spul. Drie vliegtuigen en drie helikopters zijn echter niet van mij, maar van mijn vliegschool. Door de cursisten betaald, maar ik vlieg er zelf ook mee. Een mooie bonus voor mijn enorme inspanningen voor anderen… Zo rond de 200 personen zijn door mij direct geholpen met modelvliegen. Daarbij zijn 135 cursussen afgerond en 90 brevetten of getuigschriften gehaald. Daar gingen 1500 uren in instructie in zitten…

Van mijn 13.168 vluchten zijn er 11.964 gemaakt met vleugelvliegtuigen, en de overige 1204 met helikopters, goed voor 250 uur. Met micro vliegtuigen heb ik 242 uur gevlogen, en met impeller jets 227 uur. Dan met watervliegtuigen 126 uur en met vliegtuigen van anderen 120 uur. Met motorzwevers heb ik 104 uur gevlogen en ik heb 95 uren indoor gevlogen in sporthallen. Tot slot heb ik met meermotorige vliegtuigen 76 vlieguren en dan zijn er nog 65 uren nachtvliegen. Getallen, getallen… Je hebt er weinig aan, maar toch leuk!

Rij, vlieg en getal voorzichtig!

20-01-09-01

Blog 18, 25 december 10.00u

Kerst-klanken in de straat en vliegend de eerste kerstdag in…

In ons mooie kleine stadje (3000 inwoners, maar een échte stad) is het traditie dat op eerste kerstdag in alle vroegte de plaatselijke muziekvereniging op een platte wagen de straten rond gaat. Op diverse plaatsen stoppen ze dan om mooie kerstliederen te spelen. Ik weet nog goed hoe we de eerste keer werden verrast door deze mooie stemmige muziek. Het was kerst 2007. We woonden net een week in ons nieuwe huis. En in alle vroegte, om zes uur (!) werden we wakker van de mooiste tonen…

Wij het bed uit en kijken. Héél gaaf… Sindsdien zetten we de wekker…

Het ‘probleem’ is, dat ze steeds vroeger komen en wij het dus bijna elke keer net niet missen. Vorig jaar waren ze er net na half zes al. Dus ook vandaag de wekker op iets voor half zes. Toen die afliep hoorden we ze al in de verte aankomen…

Het was weer veel te snel voorbij. Dan een kerstbrood en een kop warme thee. Hierna ging mijn lieve Gonnie weer het bed in. En ik? Ik ging iets doen wat ik vorig jaar ook deed, zorgvuldig gepland…

Nog even een uurtje op de bank slapen en dan opnieuw de wekker. Tijd om te gaan (nacht)vliegen! En zo vloog ik net voor acht uur de nakende dageraad in! Twee echte nachtvluchten en daarna dagvliegen. Toen om half tien de zon al lekker op was, had ik er al zeven kerstvluchten opzitten… Mijn totaal deze maand staat alweer op 148, ondanks het vele slechte weer. En ik heb zojuist de 1800 uur totaal (!) vol gemaakt…

En zo vloog ik op eerste kerstdag 2019 de dageraad in…

Op 11 december maakte ik mijn 13.000ste modelvlucht. Een rot getal vind ik. En daar ga ik het in de volgende blog maar eens over hebben…

Rij, vlieg en kerst voorzichtig…

Blog 17, 17 december, 16.53 uur

De laatste maand van 2019 is alweer over de helft en we beleven, ook alweer, de kortste dagen van het jaar. De komende week wordt het in de ochtend nog elke dag iets later licht. Maar vandaag is de vroegste zonsondergang: in IJlst om 16.20u. Vanaf morgen komt er ’s avonds alweer een minuutje bij. Eerst gaat dat langzaam, maar al vlug zal het weer snel gaan. De winter moet nog beginnen en ik wacht alweer op de lente…

Buiten het vliegen vraagt het werk voor onze club veel tijd. Net alle contributie geïnd en we zijn alweer druk met nieuwe zaken. We hebben stickers, visitekaartjes en een spandoek besteld. En daar zat ook best veel werk in. Maar het resultaat is prachtig! Verder moeten we alweer de clubdagen en feesten voor 2020 bedenken. Het eerste evenement vindt al plaats op 4 januari: zelfgemaakte snert eten en het nieuwe jaar in vliegen…

19-12-04-01

Weinig daglichttijd om buiten te vliegen dus, maar we kunnen ook in de sporthal terecht. We doen ons best! Zo heb ik gisteren (op precies de helft van de maand) de 100 vluchten in december vol gemaakt. Ditmaal geen slagroomsoes met een vlag erin, zoals ik vorige maand bij verrassing kreeg, want lieve Gonnie was werken.

Mét slagroomsoes op 19 november, gisteren zónder soes…

Vandaag sta ik toch al weer op 107 vluchten. Als het kan dus elke dag even vliegen. En vaak staan de reeën op een afstandje mee te kijken, gaaf. Verder veel werk voor de club en de nodige reparaties. Want ik vlieg in weer, wind en kou. En als je vaak met harde wind vliegt, loop je dus ook nog wel eens een schade op!

Bijvoorbeeld met die vermaledijde Robbe Air Beaver. In blog 16 beschreef ik nog een lichte crash vanwege een losse accudraad. En nu heb ik alweer twee schades te melden… Op 13 december had ik een falend hoogteroer. De rechter helft scheurde bij de start helemaal af. En ik gewoon nog even alle oefeningen voor het brevet vliegen, alvorens een perfecte voorzorgslanding op de betonnen baan te maken… Hetzelfde had ik overigens ook gehad met de Trainstar, en wel op 16 november. Beide vliegtuigen voorzien van echte scharnieren en ik kon weer. En gisteren sloeg het noodlot alweer opnieuw toe. In harde wind met hevige turbulentie maakte ik en gesimuleerde noodlanding. Ik moest de daalvlucht rekken om over een sloot te komen. Ik dacht dat ik inderdaad over die sloot heen was, maar ik haalde het niet eens. Het toestel sloeg op de verre oever tegen de grond. Afstand schatten blijkt weer eens onmogelijk. Weer schade, het rechter wiel was weer afgescheurd. Ik kon het terugduwen en nog een vlucht maken, maar wilde verdere schade toch wel voorkomen. Was ook een stuk carbon tube kwijt. Dus terug om te zoeken en gevonden. Tijd om weer te gaan lijmen… De trouwe Beaver heeft inmiddels 933 vluchten, dus de gehoopte 1000 ga ik echt wel halen…

Wéér schade. 16 december…

Ook bij het indoor vliegen heb ik af en toe malheur. Mijn KDS 450 maakte op 3 december een raar sprongetje. Daarna deed hij het niet meer. Bleek de regelaar kapot. Nieuwe er op en gaan. Maar hij deed gek. Nadere inspectie leerde dat er een boutje uit de staart weg was. En op een andere plaats een klein moertje! Hoe dan ook, hij gaat nu weer als de brandweer…

De vliegschool vraagt ook veel tijd. Elke dag wel een paar lessen. Veel op afstand via Skype, maar elke week ook een bij mij thuis. En de resultaten blijven niet uit! Zo hebben er sinds de vorige blog zes mensen een cursus afgerond, vijf getuigschriften een één beginnerscursus…

19-12-05-02

Elke week ook een lesje bij mij thuis…

Met de kerst ga ik maar eens rustig aan doen. Ahum…

Rij, vlieg, repareer en kerst voorzichtig!

Blog 16, 18 november, 01.32u

Van veel vliegen, een oncontroleerbare daalvlucht, een heuse noodlanding en politie…

Vandaag heb ik alweer 111 vluchten in de maand november… Ja, modelvliegen, ik ‘sta ermee op en ik ga ermee naar bed’…  Zo heb ik in de afgelopen acht jaar maar liefst ruim 12.850 vluchten in mijn logboek weten te krijgen… En in die ruim 12.850 vluchten heb ik zeker 12.000 keer alle oefeningen voor het KNVvL brevet gevlogen. Dat is dus 12.000 gedeeld door 2 is 6000 brevetten, ik zou niet weten waar ik ze allemaal moest laten…

Bijna twee weken geleden, op 5 november om precies te zijn, had ik een nieuwe ervaring: een heuse storing! Was met Roel lekker aan het vliegen. Hij met zijn We Can Fly en ik met mijn Robbe Air Beaver. Bij de zevende en laatste vlucht (nummer 14 van de dag) ging het mis. Vaak zo, bij de laatste vlucht… Ik was die oefeningen voor het brevet weer aan het doen en kwam net uit de tolvlucht. En toen kon ik helemaal niet meer sturen. En ook de propeller stond stil! Gelukkig stond de fail-safe goed ingesteld, want het toestel draaide een grote dalende cirkel en bleef zo net binnen het vlieggebied, dat wordt begrensd door kanalen en vaarten. Als je model daar overheen gaat, is het de auto pakken en veel afstand afleggen…Toen het de grond raakte wist ik het al: schade… Het was wél ver lopen, want ik moest om diverse sloten heen. En inderdaad, toen ik er bij kwam zag ik het al. De wielen waren er onderuit gescheurd en de vleugels hingen op één oor. De motor was door de impact door het motorschot gedrukt. De oorzaak van de Total Electrical Failure zag ik al vlug: een losgelaten draad van de stekker aan de Lipo. Jawel, solderen is niet mijn sterkste kant…

Eergisteren, op 16 november dus, had ik wéér zoiets. De tiende (en laatste, ha, ha) vlucht van de dag en ik kon meteen na de start geen hoogteroer geven op mijn Trainstar dit keer. Nu is de naam van het hoogteroer eigenlijk verkeerd. Je regelt er de voorwaartse snelheid mee (neusstand) en dus zou het “snelheidsroer” moeten heten. De hoogte wordt immers geregeld met het vermogen (gas). Ik dus met het gas de hoogte geregeld en aangevlogen voor wat een perfecte noodlanding werd. Geen schade! De oorzaak was dat het in het foam geperste scharnier van het hoogteroer aan een kant geheel was losgescheurd…

Even eerder, net toen ik wilde starten met de Supercub LP 3 voor de vierde vlucht, kwam er een politieman aan! Ik startte gewoon omdat wat ik doe legaal is. Dan kon hij me mooi meteen op heterdaad betrappen… Toen hij binnen gehoorsafstand kwam vroeg ik meteen: “Goede morgen, u heeft toch geen klacht gehad hoop ik?” Het antwoord was nee. Er kwam een vrouwelijke agent bij. Lekker ding wel… De mannelijke versie bleef het woord doen. Ze hadden een melding gehad van de jager, die ik net voor ik begon nog had gesproken. Bij het opstaan zag ik hem met geweer en hond al het terrein op lopen, zodat ik rustig kon ontbijten. We hebben afgesproken dat ik niet vlieg als er wordt gejaagd. Andersom mag hij als ik nog op het veld ben, natuurlijk nooit met schieten beginnen, ha, ha. Toen hij het veld af ging, liep ik er naartoe. Hij stopte zijn veel te grote Pick-up nog om te vragen of ik weer ging hobbyen.  Hij had een mooie haas geschoten. Dat had ik gezien en ik vroeg ernaar…

Die jager had dus een opengesneden gans zien liggen en had de sterke arm verwittigd. De agent vroeg waar ik dacht dat die gans zou liggen en ik wees ze waar ik de jager had zien lopen. En ik weidde uit over de luchtvaarwet, de vliegregels en het milieu. Hermandad verklaarde er weinig verstand van te hebben (goede zaak!) en wenste me een goede dag. Blijkbaar was het te ver voor ze, want ik heb ze niet meer zien zoeken. En ik was blij dat ik altijd vriendelijk blijf…

Tot de volgende blog, rij, noodland, haas en gans voorzichtig…

Blog 15, zaterdag 16 november 2019, 15.08u.

We gingen dus met onze vliegclub naar de beurs. Het was de Hobby en Vrijetijdsbeurs, die werd gehouden van vrijdag 8 tot en met zondag 10 november in het WTC van Leeuwarden. Alhoewel we al meerdere evenementen achter de rug hebben, altijd leuk, was ik zelf nog nooit op die beurs geweest.

Het doel was om ons als jonge en frisse club zichtbaar te maken voor Friesland en omstreken. We hadden twee speerpunten. Joost zou met Wim workshops houden over het zo goedkoop mogelijk bouwen van mooie modellen (hij kan zelfs een vliegtuig bouwen voor maar 18 euro, inclusief elektronica), en ik zou ons machtige lesprogramma promoten. Een mooie mix… Onze clubleden die achter onze stand stonden waren naast mijzelf, Joost, Roel, Dick, Wim, Nelly, Jasper en Gonnie.

Het was leuk. Op vrijdag waren we al om 09.00u present om op te bouwen. De beurs werd om 12.30u geopend met een indoorvliegtuig dat een ballon met confetti kapot vloog. Daarna kwam het publiek. Dachten we… Op vrijdag kregen we maar drie personen aan de stand! Gelukkig werd de eerste meteen lid en ’s avonds stond zijn contributie al op onze rekening… Ook een van de andere twee overweegt om lid te worden. Hoe dan ook, het was een lange zit, van negen tot negen…

Zaterdag was het wat drukker, gelukkig. Er kwamen ook veel leden van ons langs! Zelfs Fernando en Tina helemaal uit België…

Foto’s: Bald, Joost en Dick.

De zondag was by far de drukste dag, maar nog heel rustig naar mijn idee. Door ons goede beleid zijn wij allang niet meer de kleinste club van het Noorden, ha, ha…

We kunnen terugkijken op een voor ons geslaagde beurs. Doel bereikt! Het geheel is geëvalueerd en de verbeterpunten bewaren we voor een volgende keer. We blijven leren!

Rij en beurs voorzichtig, tot de volgende blog, die zal gaan over vliegen, een oncontroleerbare daling en een noodlanding…

Blog 14, dinsdag 5 november 2019

Zojuist kom ik thuis van weer een lekker potje vliegen! Wat is het toch lekker om alleen maar de straat over te steken en dan meteen lekker de lucht in te kunnen gaan…

En ik heb weer een mijlpaal bereikt: mijn trouwe Supercub LP van Hobbyzone heeft zojuist zijn (of is het haar?) 1500ste vlucht gemaakt! Bij mij dan, want ik kocht hem in 2016 tweedehands van marktplaats… 1500 modelvluchten, met één schuimpje! Volgens mij zijn ze daar helemaal niet voor gemaakt… Ik las wel eens op Modelbouwforum: “Modelvliegtuigen sterven niet van ouderdom…” Toen dacht ik meteen: nou bij mij wél, ha, ha…

Het ‘oude’ beestje doet het nog perfect…

Sinds Engeland (zie vorige blog) heb ik alweer 90 vluchten gemaakt, waarvan al 34 in deze nog prille maand november, tussen de vele buien door… Verder ben ik weer veel aan het lesgeven. Zo in de herfst loopt de vliegschool altijd vol… En de contributie voor onze club moest worden binnengehaald. Altijd moeilijk en veel werk, want bijna niemand betaalt hetzelfde bedrag. Dat komt omdat wij allerlei kortingen geven, voor o.a. leeftijd, woonafstand en dergelijke. Maar dit jaar was het wel heel bijzonder: we hebben een ledenwerfactie: iedereen kan vanaf nu lid worden tot en met 2020, voor maar 20 euro! We vonden dat ook de al bestaande leden dan maar 20 euro voor 2020 hoefden te betalen. He dan ook, er komt ook nog bij dat sommige leden hun KNVvL bijdrage bij een andere club betalen. Gevolg, een flink aantal dagen achter de pc, en tussendoor een paar vluchten…

We gaan naar de beurs!

Nou, niet naar de effectenbeurs, maar we gaan met de club én de vliegschool op de Hobby en vrijetijdsbeurs in het WTC in Leeuwarden staan… Die wordt gehouden van 8 tot en met 10 november, dus het wordt kort dag. Meteen na deze blog maar weer verdergaan met de voorbereiding…

Voor het eerst zullen alle noordelijke modelvliegclubs samenwerken en gezamenlijk in één hal (de Keltenhal) bij elkaar staan. Wij doen als jonge club voor het eerst mee en we verwachten er veel van. Er is van alles te zien en te beleven. Een grote display van mooie (schaal)modellen en er wordt ook volop indoor gevlogen! Onze club concentreert zich op twee onderwerpen: het zo goedkoop mogelijk bouwen (veelal met materialen van de Action!) van mooie en goed vliegende modellen door Joost, en demonstraties van ons onovertroffen lesprogramma door ondergetekende. Met onze goed lopende ledenwerfactie (we hebben er nu al tien leden bij!) krijgen we er op de beurs wellicht ook nog leden bij… Verder zijn er veel vaargroepen aanwezig met modelboten en ook de meeste andere hobby’s zijn vertegenwoordigd. Een prettig dagje uit… Kijk voor openingstijden en toegangsprijzen op de website van het WTC Leeuwarden…

Dat gaat leuk en gezellig worden. Weet je wat? Misschien zien we elkaar daar wel. Tot de volgende keer!

Rij en beurs voorzichtig…

Blog 13, zondag 27 oktober 01.16u

Zo, ik zit te wachten tot over een paar uur de wintertijd weer ingaat… Tijd om weer eens een blog te schrijven, want het is alweer meer dan een maand geleden dat de laatste uitkwam…

Wat kan een mens toch druk zijn met van alles en nog wat! Schuur opruimen, zolder opruimen, de kleinkinderen op logeren, en vliegen, véél vliegen… Ook het wekelijkse indoorvliegen is weer begonnen. Ik nam kleindochter Lily mee en gaf haar een helikopterles:

19-10-17-01

En mijn vliegschool loopt ook weer behoorlijk goed, iets dat je altijd ziet na de zomer…

Na mijn spoedige herstel kwam de gedachte bij me op om er weer eens een paar dagen met Gonnie tussenuit te gaan. En waar kan dat beter heen, dan naar onze vrienden Hans en Charry in Engeland? Gonnie had er ook wel oren naar en we legden contact. Het zou het mooiste zijn als het in de herfstvakantie kon. Dat lukte en er hing nog een hogedrukgebied boven Engeland ook! Dus zou er volop gevlogen kunnen worden…

We besloten ’s nachts te gaan reizen voor alweer onze derde trip die kant op. Dat rijdt zo lekker door Antwerpen heen en de Ferry is tijdens de daluren nog goedkoop ook. Dus zaterdag 19 oktober meteen na het avondeten naar bed om vóór te slapen… Om 23.30u reden alle ereleden van onze modelvliegclub (wij twee dus, ha, ha!) weg en we waren mooi op tijd in Duinkerke voor de boot van zondag 06.00u. Mijn telefoon ging voor vijf dagen uit, ook wel eens lekker…

Het links rijden is voor mij altijd een dingetje, maar het ging me weer goed af. Toen we rond 09.00u Engelse tijd bij Hans en Charry in Cuckfield Sussex aankwamen stond het bed al klaar om wat slaap in te halen… Later die middag maakte ik mijn eerste vlucht in Engeland sinds twee jaar. Tegenover hun huis is een groot park met sportvelden. Er is ook een cricketveld en daarop ligt een perfecte startbaan…

Het avondeten bestond uit door Gonnie zelfgemaakte erwtensoep, een traktatie voor onze Engelse Nederlanders. Zelf at ik er ook lekker van, maar een beetje teveel… Ik werd een beetje ziek en ging al vroeg naar bed…

Na een goede nachtrust voelde ik me maandag weer kiplekker. Ik kon er weer tegen, maar helaas regende het, zodat we al keuvelend en lezend de middag doorbrachten. In de late namiddag werd het droog en er werd toch weer aan de overkant gevlogen. Hans maakte een paar foto’s van mijn landende Supercub. De dag eindigde met een heuse Engelse nachtvlucht…

Op dinsdag 22 oktober was Hans nog even druk, zodat ik weer naar de overkant ging voor een paar vluchten met de Cub. Daarna gingen we samen naar het veld van de Sussex Radio Flying Club, op een heuvel vlakbij zee. Toen we daar na een dik halfuur aankwamen, wisten we niet wat we zagen: er stonden maar liefst 20 auto’s! De zon scheen voor het eerst in weken en iedereen had zin om te vliegen…

Alhoewel het alweer mijn derde bezoek aan die club was, moest ik toch weer een heel examen vliegen. Ze zijn daar volgens eigen zeggen ‘verstikkend’ streng en pietluttig met de regeltjes. Het vliegen moet zelfs worden stilgelegd als iemand op de pot moet in de Dixie die bij het veld staat. En twee jaar geleden kreeg ik een keer een ‘waarschuwing’ omdat ik tijdens het vliegen een halve meter buiten de pilotenbox stond… Ik had het maar weer te respecteren en vloog braaf de test. En daarna werd ik heel hartelijk bejegend en Jerry, de senior safety instructor stuurde deze mail aan alle leden:

From: Jerry Hansen <JerryHansen@live.co.uk>
Date: 23 October 2019 at 09:21:53 BST
To: Hans Wijers <hans.wijers@me.com>
Good morning Hans

I’ve copied all that need to know in as Bcc to protect data, it includes trainers and committee members.

For the others , a friend of Hans Wijers, is over on holiday from Holland his name is Bald De-Boer.

Bald is a model flyer trainer, his log book shows 12,000 flights and is insured via his Dutch association and visits with Hans to fly

I have assessed him as safe via a check flight , power only  and he is aware of our rules.

Bald also flies helicopters but has not been assessed for this.

As a holiday visitor Bald can fly with us for two weeks in any year.

Please make him welcome .

Regards Jerry H  (training coordinator)

En dus kon ik lekker vrij vliegen met de Pandora, de Trainstar, de Flying Wing, de Supercub en de Wot 4 van Hans. Met zicht op Brighton en de zee. Gezellige lui die Britten! En ook interessant. Er zat iemand bij die heel zijn leven aan de elektronica van de Hawker Harrier had gewerkt. En iemand die vlieger was geweest op de Concorde! Ik vroeg hem bescheiden of ik hem mocht aanraken, ha, ha…

Op woensdag 23 oktober deden we de vorige dag nog eens dunnetjes over. Het was veel minder druk, maar minstens zo leuk! En ik kon mijn Engels weer eens lekker ophalen… Hans maakte nog een paar foto’s en we gingen op tijd terug omdat Hans een nieuwe voorruit in zijn auto zou krijgen (die kwam dus niet!). Kon ik mooi nog wat vliegen aan de overkant…

Op de laatste dag, donderdag 24 oktober, regende het pijpenstelen! Er kon niet worden gevlogen en we gingen vroeg rijden om met dat k* weer op tijd in Dover te zijn bij de boot. Aanvankelijk veel regen en files onderweg, maar naarmate Dover naderde werd het steeds droger en ging zelfs de zon schijnen! De Tomtom wilde ons maar door de kanaaltunnel hebben, maar daar kwam niets van in. We waren zó vroeg op de terminal, dat we een boot eerder konden nemen!

19-10-24-01

Die boot was nog niet half vol en we hadden dus plaats genoeg. De rit naar huis verliep voorspoedig en vrijdagnacht om precies 02.00u waren we weer thuis. Snel naar het mandje, want om 13.00u kwamen er alweer clubleden over de vloer…

Tot de volgende blog, rij en vlieg voorzichtig…

Blog 12, 25 september, 16.40u.

Over een speciale clubdag, een Fly In en meer.

Zo, dát is een poosje geleden zeg… Je zal wel gedacht hebben: is ie er nog? Jazeker, ik ben er nog. Een stukkie schrijven op je blog, soms komt het er gewoon niet van. Druk met het inschrijven van de nieuwe leden van onze club, nieuwe cursisten van de vliegschool en van alles en nog wat. Tot gras maaien aan toe…

Mijn vliegschool kan onderhand gerust “internationaal” worden genoemd. Want ik heb inmiddels al cursisten gehad uit Canada, Engeland, Polen en België. En nu komt daar binnenkort iemand uit Portugal bij! “Bald’s International Flying Circus”, ha ha…

We zouden het hebben over de speciale clubdag op 31 augustus, zo had ik je beloofd. Nou, dat was een perfect initiatief van onze secretaris Richard. Ter gelegenheid van mijn zo spoedige herstel… We waren met negen personen en daar waren twee dames bij, Janet van Peter en erelid Gonnie. Heel gezellig. Tijdens de koffie begon het geleuter al, over alles wat met modelvliegen te maken heeft. Daarna ging dat natuurlijk verder op het veld. Peter was met zijn Janet helemaal uit Amersfoort komen aanrijden. Hij had een Epsilon motorzwever van vier meter (!) spanwijdte mee, die ik zou invliegen.

Omdat ik meer omhanden had, vroeg ik Richard om dat te doen. Het was een mooi gezicht, zo’n groot ding te zien langs suizen… Jan (81 jaar!) kreeg les van mij en had het naar zijn zin. Hans uit Zeist, Richard uit Leeuwarden, Joost uit Sneek, Jasper uit Ureterp en Ronald uit Heerenveen vlogen lekker zelf en genoten ook volop.

De dames Janet en Gonnie verlieten op zeker moment het veld en kwamen niet veel later over het water aan met onze Hobie trapkajak.

Jasper en Ronald bleven eten en ’s avonds zijn we nog eens gaan vliegen. Helaas maakten we toen de eerste mid-air van onze nog jonge clubgeschiedenis mee: de kisten van Jasper (een Tundra) en Ronald (een Slow Poke) raakten elkaar Head-on en vielen gracieus uit de lucht. Shit happens…

De weken hierna stonden voor mij in het teken van klusjes, veel vliegen en instructie geven. Terwijl de bambi’s toekeken (ree-watch) maakte ik samen met Richard en Joost op 10 september o.a. de 800ste vlucht met de Robbe Air Beaver. En met de HK Trainstar maakte ik op 15 september mijn 12,500ste modelvlucht totaal.

Opeens kwam ik er achter dat ik nog maar drie exemplaren had van mijn handboekje derde druk. Er moest dus ook wat tijd (veel tijd!) worden gestoken in het voorbereiden van de vierde druk. Dat was op 20 september voor elkaar en ik kon het naar de drukker sturen. Dank ook dochter Lydia voor de technische ondersteuning…

Op zondag 22 september hadden we samen met The Eagles een Fly In georganiseerd, te houden op hun veld bij Hieslum.

Al weken tevoren leek het erop dat het heel mooi weer zou zijn en dat kwam ook uit. Pure bluf van mijn kant natuurlijk… De dag werd goed bezocht, ook door negen man van onze club!

Ik sluit deze keer af met de melding dat mijn oude J3 Piper Cub (45 jaar oud!) op 23 september zijn 100ste vlucht (bij mij) heeft gemaakt, dat op die dag ook lid Karol met vriend Toon kwamen om mij te laten beoordelen of ze al aan het helibrevet toe zijn, en dat ik op dit moment al 170 vluchten heb deze maand…

Tot de volgende blog, rij en vlieg voorzichtig…

Blog 11, 2 september 2019, 13.00u. 23 augustus. Alweer vlot was ik aan het vliegen. Mijn eerste vluchten na de week ziekenhuis maakte ik op 20 augustus. Een dag later vloog ik gezellig samen met Richard en Joost, een ‘bestuursuitje’. En dat leverde het mooie filmpje op, dat op de Home pagina te zien is… Ook het geven van instructie pakte ik weer op. Dat is altijd extra zwaar: na een dag lesgeven ben ik altijd helemaal op. En wel omdat ik altijd 200% geef. Oppassen dus… Vandaag komt Dick uit Oldehove (Gr.) helemaal hier heen voor de eerste lesdag. Na les 1 op de simulator gaan we buiten vliegen met de Trainstar van de school. Een fijne sessie!

24 augustus. Bijna geen wind in de avond. Lekker met de Robbe Air Beaver (land uitvoering) zeven vluchten gemaakt, waarvan twee nachtvluchten…

25 augustus. Gonnie en ik wilden eigenlijk gisteren al met de boot gaan watervliegen, maar we dachten dat het nog te druk zou zijn. Vandaag, zondagavond, leek ons dus beter. Maar dat viel tegen! Nog veel bootjes en onrust op et water… We vonden een vrije steiger en ik liet de Air Beaver (uitvoering als watervliegtuig, ik heb er dus twee) op. Een perfecte start. Na het trimmen wilde ik gaan zitten en keek ik naar mijn krukje op de steiger, omdat ik met mijn operatiewond beslist niet in de plomp wilde vallen. En toen ik weer op keek zag ik mijn Beaver met 90 graden helling en nose down 10 meter naast  onze boot te pletter slaan! De vleugels hingen er raar bij en er dreven bij het wrak vijf onderdelen rond. Andere mensen met een rubberbootje hielpen alles te verzamelen. K*T! Hierna heb ik nog twee geslaagde vluchten gemaakt met andere watervliegtuigen, voor het zelfvertrouwen, ha,ha… Met de Icon A5 maakte ik een vlucht van ruim 13 minuten en met de Supercub LP (op floats, ik bezit drie Cub’s) een van ruim 8. Toen ging  de zon bijna onder en was het tijd om naar huis te gaan. Na twee dagen demonteren, puzzelen en lijmen was de Beaver weer vlieggereed!

26-29 augustus. Weer lekker vliegen (nu op ons veld) tijdens de rustige avond. Ditmaal met de Supercub LP. Zeven vluchtjes, waarvan drie nacht. Heerlijk! Op 27 augustus maakte ik er nog vijf met de Cub, waarvan twee nacht. En zo heb ik deze maand toch alweer 100 modelvluchten… Op de 28ste maakte ik er vier met de Beaver (land uitvoering), waarvan één ver na zonsondergang. Wat zijn die avonden toch fijn. Alleen de reeën laten zich weinig zien… De volgende vijf vluchten kwamen op 29 augustus ’s avonds. In de middag heb ik eindelijk eens een smartphone aangeschaft, dat werd tijd… In de avond samen met Joost vliegen, altijd gezellig…

Op vrijdag 30 augustus zijn Gonnie en ik met de boot een mooie route van vier uur gaan varen. Het was de bedoeling om aan het eind ook te gaan watervliegen. Maar we konden geen vrije plek vinden en het woei nog te hard. Op weg naar huis kwamen we langs ons veld en de wind was afgezwakt. Dus vanuit de boot mijn testvlucht met de herstelde Beaver op drijvers gemaakt, heel grappig. De kist is goed…

Volgende keer ga ik het hebben over de speciale clubdag op 31 augustus, ter gelegenheid van mijn herstel… Tot dan, rij en vlieg voorzichtig…

Blog 10, 23 augustus, 12.06u

Zo daar ben ik weer. Ja, ik ben er weer echt! Man, wat heb ik de afgelopen weken veel meegemaakt. En doorgemaakt! Ik ben inmiddels hersteld van een zware operatie. Er moest een stuk met vernauwing en ontstekingen uit mijn dikke darm worden gehaald. En dat is goed gelukt… Nog veel moe en weinig energie. Rustig aan doen dus, maar ik voel me alweer sterker worden…

19-08-16-01a

Vrijdag 16 augustus, zo, daar ben ik weer…

Het was een complexe operatie waar veel risico’s aan zitten. Met grote kans op een al dan niet tijdelijk stoma. En daar zat ik al helemaal niet op te wachten! En als de nieuwe darmnaad gaat lekken ben je ook heel ver van huis. Maar nu, elf dagen na de ingreep, kunnen we gerust stellen dat complicaties achterwege zijn gebleven. En ik heb dus géén stoma! De chirurg heeft heel goed werk afgeleverd (dat moet ik hem maandag als ik op controle kom niet vergeten te vertellen). En ik voel me een gelukkig mens!

Na een donkere periode van maanden aan de antibiotica en twee keer een week ziekenhuis (in mei en juli), was ik rond 7 augustus ‘goed genoeg’ voor de ingreep. Die zou gaan plaatsvinden op maandag 12 augustus. Dat kwam mooi uit, want er is toch drie weken geen Formule 1 op tv… Zondagmiddag werd ik opgenomen en toen bleek ineens dat ik in 2014 galstenen zou hebben gehad. Dat klopt niet en ik denk dat de verpleegster het dossier van de verkeerde De Boer had…

Maandag om 08.00u werd ik de OK binnen gereden. Er stonden wel elf man op me te wachten. Er moest namelijk ook een uroloog met zijn team bij zijn… Toen volgde de gebruikelijke ondervraging door de chirurg om te voorkomen dat ze bij de verkeerde persoon een been af zouden zetten: “Wie ben je en wanneer ben je geboren?”. Na de juiste antwoorden kwam de laatste vraag: “En wat gaan we vandaag doen?” Ik antwoordde: “Ik ga lekker slapen, wacht op het beloofde ijsje achteraf en jullie gaan zorgen dat ik géén stoma krijg.” Nadat ik had uitgelegd dat er een stuk dikke darm zou worden verwijderd zei de chirurg dat het antwoord voldoende was en meteen voelde ik het narcose middel in mijn lichaam vloeien. En toen ging het licht uit… Om kwart over twaalf kwam ik weer bij, ze waren vier uur met me bezig geweest! Ik kreeg het gebruikelijke waterijsje, wat lekker is om de speekselvorming weer op gang te krijgen en de vieze smaak in je mond tegen te gaan. Aan het infuus en meerdere slangen in-, en vooral uit mijn lichaam. Op plaatsen waar je niet van wil weten…

19-08-12-01

Na de operatie alweer eten! Omringd door machines die ‘PING’ zeggen (ontleend aan Monty Phyton’s The Meanig Of LIfe)…

Terug op de verpleegafdeling kwam mijn lieve Gonnie. Ze was al door de chirurg gebeld en goed op de hoogte. Voor ik het wist zat ik al aan een vloeibare maaltijd (zie foto). Die eerste dag had ik bijna geen pijn, want ze hielden mijn onderlijf verdoofd via een slangetje in mijn rug. Maar dat werd een dag later wel anders toen dat slangetje werd verwijderd! Nu is dit volgens zeggen een van de pijnlijkste ingrepen die er zijn, en ze hebben daarom een speciaal programma ontworpen om de pijn te bestrijden: ERAS. Dat staat voor: Enhanced Recovery After Surgery, versneld opknappen na een operatie dus. Je moet dan veel uit bed, de tweede dag al zes uur (!), en over de afdeling wandelen. Pijnbestrijding via vier keer per dag 2 stuks paracetamol en indien nodig morfine. Ik deed alles braaf en zorgde dat ik een goede patiënt was. Morfine heb ik niet nodig gehad (nét niet, ha, ha). We hebben ook veel gelachen en het personeel vond dat ik het goed deed met mijn positieve instelling… De verpleging heeft tenslotte ook recht op vrolijke mensen, want ze ervaren wel een anders…

Op de derde dag kwam er een andere chirurg aan mijn bed. Hij zei: “Ik laat u vandaag nog niet naar huis gaan.” WAT? Het bleek dat ik even ervoor aan de broeder had opgegeven dat ik pijnlevel 5 had (0 is  geen pijn en 10 is niet te houden). Als ik 4 had gezegd, zou ik er uit zijn geweest… Maar nu wist ik dat ik de volgende dag naar huis zou kunnen en dat gebeurde ook: op vrijdag 16-8 zat ik lekker thuis in de tuin aan de koffie (zie eerste foto, helemaal boven)…

Sinds afgelopen maandag heb ik helemaal geen pijn meer en dus ook geen paracetamol meer nodig. Alleen trekt de wond een beetje en doet het licht zeer door de kleding. Ik ben dus nog wel veel moe en heb weinig energie. Wat wil je ook! Daarom ga ik vaak even plat om te rusten.

19-08-20-06 JK

Geheel volgens ‘planning’ heb ik dinsdag 20 augustus weer mijn eerste vluchtjes gemaakt. Met Joost. Het was ‘een beetje’ turbulent en ik hield het op twee vluchten. Gisteravond met Joost en Richard weer vijf vluchten, zie hiervoor de vorige blog…

Nog bedankt voor de bezoeken, Roel en Ellie (de mooie zonnebloemen hebben me er doorheen gesleept!), Wim en Nelly (heerlijke chocola), Joost, Richard en Ted. En voor de vele appjes, mails en telefoontjes (vooral Carl en Hidde)! En niet te vergeten alle mooie kaarten. Die van Ronald was de mooiste (ze foto)…

19-08-21-01

De mooiste kaart was de zelfgemaakte van Ronald, met mij eigen vliegtuig erop…

Ree Watch 2: Op de zondagmorgen voor de opname in het ziekenhuis zag ik de reeën nog in het veld, ze stonden met zijn drieën lekker rustig te grazen. Gonnie heeft ze de hele week niet meer gezien. Toen ik net thuis was keek ik en in de verte stonden ze er weer… Voor mij een teken dat het goed is…

Het is een genot om ‘weer terug’ te zijn! Tot de volgende blog, die weer helemaal over modelvliegen zal gaan. Beloofd! Rij en vlieg voorzichtig…

Blog 9, 22 augustus, 11.49u. Al een week zat ik tegen mijn volgende blog ‘aan te hikken’. Die zou gaan over mijn belevenissen in het ziekenhuis (en daarna). Maar die blog moet nog even wachten, want vanmorgen kwam er een mooi filmpje binnen (zie Home pagina). Het is gisteren gemaakt door Richard, tijdens het avondvliegen met zijn drieën. Een ‘bestuursuitje’ dus… Het is een  verrassend filmpje geworden en ik vraag dan ook twee minuten van je tijd. Veel kijkplezier, starring Joost, Richard en Bald, © Richard Hooijenga

Blog 8, 10 augustus, 23.55u.

Ree Watch en meer…

Ooit hadden we volgens de overlevering zeven reeën in het gebied van ons vliegveld lopen. Maar de laatste jaren zagen we er nog maar twee. En dit jaar zagen we er telkens maar een… Ik werd al een beetje boos op de jager, terwijl ik niet eens wist of hij er iets mee te maken had… En wat schetst mijn verbazing? Van de week zag ik er ineens drie! Twee ouders met een kalf, zoveel was duidelijk! Meteen mijn lief gebeld en die kwam ook even kijken. Wat is het toch mooi om te staan te vliegen, terwijl een honderdtal meters verderop die dieren rustig staan te grazen. Ook vanuit mijn huis kan ik ze vaak zien, vanmorgen nog. Maar nu was het alleen pa. Ma en de kleine hielden zich verscholen in het riet langs de vaart…

Afgelopen dinsdag kwam er een zekere Kees helemaal uit Stadskanaal voor voorlichting te krijgen over de vlieglessen. Dat was gezellig en ik heb hem goed kunnen helpen. Om 11.00u was hij erbij toen ik een online les moest geven aan Frans in Limburg, Kees kon mooi meekijken hoe zoiets in zijn werk gaat… Vrijdag kwam secretaris van onze vliegclub Richard uit Leeuwarden om een handtekening te zetten en om te vliegen. Het regende echter en daarom hebben we het ledenbestand van onze vliegclub maar eens doorgelicht. Daarna zijn we rond gaan rijden om te kijken naar alternatieve locaties voor een vliegveld. Die avond hebben we allebei gevlogen, maar wel twintig kilometer uit elkaar, zie blog 7.

Vandaag kreeg ik weer twee man voor uitgebreide voorlichting over de vliegschool, de lessen en onze club. Een uit Noord Holland en een uit Groningen. Beiden schreven zich in voor de vliegcursus en een van de twee werd meteen lid van onze club. Tja, voor een tientje tot en met december, daarvoor hoef je het niet te laten… Het leidde mij weer mooi af van de op handen zijnde zware medische ingreep. Rij en vlieg voorzichtig en tot blog 9…

Blog 7, vrijdag 9 augustus, 17.16u. Wat kan het toch raar lopen met een mens! Al een week geleden wilde ik de volgende blog schrijven. Maar er kwam maar niets van terecht. En dat heeft zeker te maken met mijn aanstaande zware operatie. De datum komt nu wel heel dichtbij en ik word er onderhand toch wel een beetje nerveus van… Hoe dan ook, nu zit ik mijn stukje aan elkaar te breien. Dank voor de nieuwe volgers van deze week: Frans, Richard en Gonnie! We gaan het hebben over drie warbirds, een (motor)zwever, een ouwe Piper en nog veel meer…

Zaterdag de derde augustus wilde Ronald weer eens komen vliegen, altijd gezellig! We spraken af om 12.00u, en niet zoals gebruikelijk om 11.00u. Zodoende kon ik eerst nog even naar de kapper. Ronald was op tijd en tegen middernacht moest ik hem wegjagen…

De wind zou precies in de beste startbaan staan die we hebben, dus ik had dagen tevoren al besloten om mijn warbirds eens in te zetten. Nou, dat was me wat… De Spitfire, die al sinds eind 2017 niet meer had gevlogen, was prima te starten vanaf de baan en te landen in het gras, met de wielen op. Ik ga straks verder, maar publiceer alvast. Want ik moet nu eerst eten. Later vandaag wordt deze blog dus af gemaakt, tot dan.

18.55u. Zo, heerlijk getafeld! Maar ik ga nog niet verder met deze blog. Het is namelijk ineens droog na een hele dag regen. En dat betekent, je weet het wel, dat ik nu eerst ga vliegen. Tenslotte draait daar alles om! “Later…”

19.04u. De spullen om te vliegen staan klaar, maar het waait toch nog vrij fors. Rond acht uur word de wind minder, zodat ik nu nog een stuk kan typen. Waar waren we gebleven? O ja, de warbirds. Die Spitfire was dus zonder problemen op ons veld met de smalle startbanen te vliegen. Hoe anders was dat met de Mosquito en de Stuka… Van deze laatste had ik al eens een wielpoot met epoxy gelijmd. En die poot brak al bij de eerste landing spontaan af… Na de eerste paar vluchten van de dag gingen we thuis lunchen. Omdat ik al best wel moe was, zijn we een paar uur thuis gebleven, En zo waren we er onverwachts live getuige van dat onze Max in Hongarije zijn eerst pole position pakte… Na deze super kwalificatie gingen we er weer op uit. Om er achter te komen dat ook de Mosquito niet geschikt is voor ons veld. Of vice versa natuurlijk: bij de landing in het gras met wielen op brak spontaan een propeller af…

Na het avondeten met Ronald, patat met frikandel en kroket, nam ik de Carat 2000 motorzwever mee. Ik had er al de derde regelaar in, van 30 via 40 naar 60 Ampère. En nog steeds maakt de motor een raar geluid. Dat ligt dus vast niet aan de regelaar maar aan de motor zelf… De drie nog volle accu’s voor de Stuka heb ik zondagmorgen leeg gevlogen met de ouwe Piper. Het gele ding is al meer dan 45 jaar oud, maar vliegt nog goed. Heeft bij mij alweer 97 vluchten, de 100ste komt er dus aan… De zondagmiddag zat ik voor de tv. Max reed lang aan de leiding en werd met totaal versleten banden toch nog knap 2e. ’s Avonds heb ik mijn Robbe Air Beaver nog uitgebreid uitgelaten, zodat mijn maandtotaal voor augustus al op 30 vluchten kwam. En het was pas de 4e van de maand…

Op maandag 5 augustus maakte ik zes vluchten, verder weinig te melden. Dinsdag 6-8 kwam er iemand helemaal uit stadskanaal voor voorlichting over onze vlieglessen. Ik heb hem goed kunnen helpen en die avond vloog ik met harde wind nog vier keer.

Nu is het bijna 19.30u. Even het nieuws kijken en dan vliegen, Tot later…

00.26u. Het is eigenlijk alweer zaterdag 10 augustus. Vanavond heb ik nog zeven lekkere vluchten kunnen maken. Ik was er ook getuige van hoe de boer in no time een paar greppels maakte met zijn trekker. Hij had water op het land gepompt tegen de vele muizen. Maar er lag teveel water op en nu hebben we verse greppels in ‘ons vliegveld’, ha.ha… Ik houd er voor nu mee op en beloof morgen of uiterlijk zondagmorgen met mijn volgende blog te komen. Rij en vlieg voorzichtig!

Blog 6, woensdag 31 juli, 23.00u. De maand juli ging als een nachtkaars uit: net toen het vanavond droog was en ik wilde gaan vliegen, zag ik de jager met zijn geweer en hond het vliegterrein oplopen. Medische problemen heb ik al zat, dus een schot hagel in mijn bast zie ik niet zitten…

Ik wilde een nieuwe We Can Fly gaan invliegen, die al een paar jaar in de doos klaar staat. Het is de laatste die ik heb (nee, eigenlijk is hij van de vliegschool), en op internet kon ik vanmiddag ook geen nieuwe meer vinden. De reden dat ik deze kist in elkaar heb gezet, is de crash vanmorgen van zijn voorganger, de Sensei FS. Het was windkracht vier met harde vlagen. Ik had beter moeten weten, maar ging toch vliegen. Vier minuten en 10 seconden in de vlucht maakte ik een doorstart. Het toestel maakte een rol naar rechts en dook toen naar beneden: gas dicht en hopen… Maar de schade was aanzienlijk. Na de eerdere crash op 20 januari (al bij zijn 27ste vlucht), vond ik de romp nu niet meer herstelbaar. Nu was het weliswaar vlucht 103, maar er rustte geen zegen op dit mooi bestickerde exemplaar.

Resultaat op 20 januari van niet opletten tijdens een vliegles aan een oud collega…

Op 20 januari crashte het toestel omdat ik als instructeur niet oplette. Ik had twee oud collega’s op bezoek en dacht dat die wel een beetje konden vliegen, niet dus. We stonden te lullen over vroeger en voor ik het wist vloog de Sensei laag op de kop, ingrijpen baatte niet. Nu vandaag dus die rol en duik. Maar wat was nu de oorzaak? Omdat ik niet zo geloof in storingen, denk ik een vliegerfout. Maar bij het modelvliegen hoor je de meest gekke oorzaken van crashes. Van storing tot aardstralen, maar nooit ligt het aan de piloot. Dus dan nu maar mijn reden waarom ik vandaag een crash had: twee uur later zag Gonnie dat ik mijn T-shirt binnenste buiten aan had! Dat moet wel de oorzaak zijn geweest, voila…

Overigens heb ik een voorlopige datum voor mijn operatie, en een heleboel heftige info (waar ik niet goed van word).

Dat gaat er binnenkort weer ongeveer zo uitzien, maar dan nog erger. Deze foto is van begin juli, toen ik er ook in lag. Aan de ‘laadpaal’, een infuus met antibiotica.

Morgen maar eens zien of ik de eerste vluchten van augustus kan maken. Want we gaan gewoon door en niet bij de pakken neerzitten! Even de We Can Fly goed invliegen en de cursisten kunnen weerkomen… Rij en vlieg voorzichtig!

Blog 5, maandag 29 juli 2019, 15,51 uur.  Hier ben ik weer! Het is gelukkig niet meer zo warm. Buiten zittBlog 5, maandag 29 juli 2019, 15,51 uuren is weer een genot! De Tour de France is afgelopen en Max heeft er weer een zege bij. Tijd genoeg dus om weer te vliegen (ga ik vanavond doen) en deze website te vullen… Ik zou nog terug komen op ons uitstapje naar Ameland, bij deze.

Vanmorgen bloed geprikt, want morgen moet ik naar de chirurg. Ik hoop dat ik nog deze week kan worden opgenomen voor de operatie, want ik ben het ziek zijn onderhand wel zat…

Na het bloedprikken, het onderhouden van de jacuzzi en de koffie kon ik de pc een tijdje niet gebruiken. Want er was een grote update van Windows 10, waarvan het installeren wel twee uur duurde! Dus eerst maar eens een vliegtuig gerepareerd en twee boekjes verzend-gereed gemaakt. Gonnie neemt ze mee naar Post.nl.

Daarna kon ik weer op de laptop. Ik wilde van de foto’s en filmpjes van Ameland een video maken. Twee keer was ik ineens alles kwijt! Beide keren kon ik het concept nog terugvinden, maar de derde keer was ook dat weg. En daarmee de uren die ik er al in had zitten. O wat HAAT ik dat… Gelukkig stonden alle gebruikte beelden nog op volgorde, en zodoende was het een ‘piece of cake’ om het videootje alsnog (voor de derde keer!) af te raffelen:

Nu kan ik de rest van de dag lekker achterover leunen en in het derde boek van Astrid Holleeder verder gaan… En nog vliegen natuurlijk, want de zon schijnt en de wind is zwak! Tot de volgende keer, rij en vlieg voorzichtig…

 

Blog 4, zondag 28 juli 2019. Nou, daar zijn we weer! Eigenlijk waren we afgelopen vrijdag alweer terug van Ameland, maar ik kon me er maar niet toe zetten om een stukje te schrijven. Record hitte en nog altijd geen energie door de antibiotica…

We waren dus op de Culturele Ambachtelijke Dag op Ameland. Voor de derde keer alweer. Op uitnodiging van Ben en Gert-Jan van de Modelbouwclub Ameland, verzorgen wij elk jaar de vliegdemonstraties.

We zijn dinsdag aangekomen met vijf personen. Op een van de koudste plaatsen van het land, en toch nog 33 graden… Meehelpen met opbouwen van de tenten en de waterbak voor de modelboten. En veel vliegen dus. Helaas kon ik door mij ziekte niet teveel zwaar werk doen, maar Ben en Gert-Jan vonden het al heel wat dat ik er überhaupt bij was… In een volgende blog zal ik meer uitweiden over deze leuke midweek…

Vrijdag dus thuis en geen energie. Dus dan maar de foto’s en filmpjes alvast een beetje bewerkt en verder veel tv gekeken. Ik moest Max natuurlijk zien winnen in Duitsland! En de slot-etappes van de tour, ook niet mis… Vandaag heb ik voor het eerst sinds Ameland weer even gevlogen, zeven vluchten. Verder hebben zich weer een paar cursisten aangemeld voor vlieglessen en heb ik weer twee boekjes verkocht. Die ga ik morgen verzend gereed maken, nadat ik bloed heb laten prikken. Want dinsdag wacht het ‘grote gesprek’ met de chirurg over de aanstaande operatie… Tot morgen! Rij en vlieg voorzichtig…

Blog 3, 22 juli 2019. Tja, wat valt er over vandaag te bloggen… Door de best wel harde wind kon ik vandaag eigenlijk niet vliegen. Dan maar de voorbereidingen voor de demo later deze week afgerond. Maar wat was ik weer moe… Ik hoop dat ik nu toch spoedig onder het mes kan…

Vanavond viel de wind weg. Maar toen zat ik net lekker met goede vriend, cursist en clublid Dio bij de tuinhaard… Zo moe dat we toch maar niet zijn gaan vliegen. Want daar komt deze week nog genoeg gelegenheid voor…

Na de nodige drankjes en sterke verhalen zijn we nog even lekker in de jacuzzi gegaan. Ook daar weer de nodige sterke verhalen!

Morgen gaat mijn laptop een paar dagen ‘aan de wandel’. Ik hoop dat ik aanstaande vrijdag weer online ben. Tot dan en rij en vlieg voorzichtig.

Blog 2, 21 juli 2019. Net thuis van zes heerlijke modelvluchten met de Robbe Air Beaver! De wind was helemaal weg gevallen en het was weer genieten…

Zo ben ik deze maand alweer boven de 100 vluchten uitgekomen… 

De kleinkinderen lagen al bijna twee uur op bed, maar ze sliepen nog niet. Smoesjes dat het te warm was… Gelukkig werd het na een kleine toespraak va opa en oma snel stil… Ze waren ook moe van alle leuke dingen die we met ze hebben gedaan. Omdat de wind de hele dag toch te hard was om te vliegen, en omdat we het leuk vinden (!), hebben we van alles met de kinderen ondernomen: vissen (en allebei vangen!), met opa op de (trap)kajak, zwemmen. in de jacuzzi en met de boot varen. Na zelf gestuurd te hebben zitten ze nu op het dak van de boot terwijl we het clubhuis naderen…

Tot morgen, rij en vlieg voorzichtig! !

Blog 1, 20 juli 2019. Eindelijk kon ik me er toe zetten! Omdat ik al een aantal trouwe volgers heb, hoeveel weet ik (nog) niet precies, was ik al een poosje van plan om een blog te beginnen. Maar het kwam er maar niet van… Ziekte, een paar ziekenhuisopnames binnen korte tijd, te weinig energie…

Totdat ik eerder vandaag zag dat er weer een volger bij was gekomen. Nu moest ik het maar eens gaan doen. Ik zal proberen om regelmatig een stukje over mijn belevenissen te schrijven. Dat zal in het begin nog niet meevallen, omdat mijn medische toestand nog niet is verholpen. Maar vooruit, daar gaan we met een beginnetje!

Nadat ik de eerste week van deze maand juli weer in het ziekenhuis had gelegen (voor de tweede keer sinds mei en voor de vierde keer in twee jaar), heb ik deze maand tot nu toe alweer 96 modelvluchten gemaakt. De vaart zit er zoals gewoonlijk alweer goed in…

We keken er al weken naar uit, en vandaag was het zo ver: de kleinkinderen kwamen logeren! Ze waren eerst met mijn dochter Kim en mijn lieve vrouw Gonnie naar en flora- en faunapark geweest en ik kon niet mee: weer geen energie. Ik weet nu wat het is als mensen langdurig ziek zijn… Ik bracht de dag door met het repareren van mijn vliegtuigen (voor een demo volgende week) en maakte één proefvlucht tussen de buien door, bij windkracht vier. Meer niet, want op schade zit ik nu niet te wachten… Het oude beestje vliegt weer goed, met windkracht 4…

Toen wilde ik aan dit verhaaltje beginnen, maar ik was alweer doodop. Dan maar naar de bergetappe van de tour kijken: die Kruiswijk doet het goed zeg!

Rond vijf uur kwam het luidruchtige gespuis aan en na het eten ging dochter Kim naar huis. We hebben de kleine engeltjes tot maandag voor onszelf! Voor het slapen gaan nog even in de jacuzzi en dat golfde al nooit tevoren. En dan tussen de meisjes in op bed een verhaaltje verzinnen: ik vertelde hetzelfde dat ik ook aan mijn dochters heb verteld toen zij 8 en 6 jaar waren…

Morgen ga ik verder met de voorbereiding op de vliegdemo van volgende week. Tot de volgende keer, rij en vlieg voorzichtig.

Een waanzinnig record…

Vanmorgen was ik om 05.15u klaarwakker. Ik weet niet waarom, maar de slaap wilde niet meer komen. Na een halfuur draaien ben ik maar opgestaan om te ‘dauwtrappen’, een dag te vroeg weliswaar.

Er hingen mooie mistbanken over het veld. En er stond helemaal geen wind. Wat was dat lekker vliegen zeg…

Thuis wachtte alweer een cursist, Jan uit Twisk. We gingen na een les op de sim weer naar het veld en Jan vloog voor het eerst solo! Zelf maakte ik mijn 12.000ste modelvlucht! Denk je eens in, bij 200 vluchten per jaar, wat al best veel is (4 elk weekend min twee weken vakantie), doe je er 60 jaar over om dit te bereiken. En ik zie de gek heb dat ruim binnen acht jaar voor elkaar…

2018, oh what a year… 

Tjonge, wat was 2018 een jaar zeg! Mooi en warm weer zoals we in 300 jaar niet hebben gehad, en dat tot en met de laatste dag…

Er zijn heel veel cursussen voltooid en brevetten gehaald. Maar ook mijn eigen modelvliegerij mocht er zijn. Eerst haalde ik in juni mijn KNVvL brevet A Heli. Dan maakte ik op 22 juli de 10.000 modelvluchten vol (gemiddeld meer dan 8 minuten per vlucht). Dat was tevens mijn 1000ste vlucht met een modelhelikopter…

Op 24 december haalde ik het totaal van 11.000 modelvluchten en op 29 december maakte ik mijn 10.000ste vlucht met vleugelvliegtuigen. Ik sloot het jaar af met een absoluut jaarrecord van 2535 modelvluchten, een astronomisch aantal dat ik waarschijnlijk nooit meer zal verbeteren. Denk je eens in: dat is gemiddeld 6,9 vluchten op ELKE dag van 2018. Vakantie, andere verplichtingen en vaartochtjes moeten er nog vanaf…

Als klap op de vuurpijl (hoe toepasselijk) was het op oudjaarsavond geschikt weer om te vliegen. Maar dan ook net! Er was geen maan en er stond een westenwind kracht 3 á 4. Eigenlijk teveel, maar we zijn toch maar naar het veld gegaan. En daar bleek het mee te vallen. Na een goede vluchtvoorbereiding ben ik om 23.56u gestart met mijn Supercub LP. Om middernacht barstte het vuurwerk los en had ik mijn doel bereikt. Nog 5 minuten en 20 seconden lekker boven dat vuurwerk gevlogen en toen in het nieuwe jaar een goede landing gemaakt…

Onze kinderen belden traditioneel op en Gonnie belde nog met haar oude moedertje (91)…

Het was een jaar om nooit te vergeten!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s