Blog 14, dinsdag 5 november 2019

Zojuist thuis van weer een lekker potje vliegen! Wat is het toch lekker om alleen maar de straat over te steken en dan meteen lekker de lucht in te kunnen gaan…

En ik heb weer een mijlpaal bereikt: mijn trouwe Supercub LP van Hobbyzone heeft zojuist zijn (of is het haar?) 1500ste vlucht gemaakt! Bij mij dan, want ik kocht hem in 2016 tweedehands van marktplaats… 1500 modelvluchten, met één schuimpje! Volgens mij zijn ze daar helemaal niet voor gemaakt… Ik las wel eens op Modelbouwforum: “Modelvliegtuigen sterven niet van ouderdom…” Toen dacht ik meteen: nou bij mij wél, ha, ha…

24-09-16-04

Het ‘oude’ beestje doet het nog perfect…

Sinds Engeland (zie vorige blog) heb ik alweer 90 vluchten gemaakt, waarvan al 34 in deze nog prille maand november, tussen de vele buien door… Verder ben ik weer veel aan het lesgeven. Zo in de herfst loopt de vliegschool altijd vol… En de contributie voor onze club moest worden binnengehaald. Altijd moeilijk en veel werk, want bijna niemand betaalt hetzelfde bedrag. Dat komt omdat wij allerlei kortingen geven, voor o.a. leeftijd, woonafstand en dergelijke. Maar dit jaar was het wel heel bijzonder: we hebben een ledenwerfactie: iedereen kan vanaf nu lid worden tot en met 2020, voor maar 20 euro! We vonden dat ook de al bestaande leden dan maar 20 euro voor 2020 hoefden te betalen. He dan ook, er komt ook nog bij dat sommige leden hun KNVvL bijdrage bij een andere club betalen. Gevolg, een flink aantal dagen achter de pc, en tussendoor een paar vluchten…

We gaan naar de beurs!

Nou, niet naar de effectenbeurs, maar we gaan met de club én de vliegschool op de Hobby en vrijetijdsbeurs in het WTC in Leeuwarden staan… Die wordt gehouden van 8 tot en met 10 november, dus het wordt kort dag. Meteen na deze blog maar weer verdergaan met de voorbereiding…

Beurs Vianen 15

Voor het eerst zullen alle noordelijke modelvliegclubs samenwerken en gezamenlijk in één hal (de Keltenhal) bij elkaar staan. Wij doen als jonge club voor het eerst mee en we verwachten er veel van. Er is van alles te zien en te beleven. Een grote display van mooie (schaal)modellen en er wordt ook volop indoor gevlogen! Onze club concentreert zich op twee onderwerpen: het zo goedkoop mogelijk bouwen (veelal met materialen van de Action!) van mooie en goed vliegende modellen door Joost, en demonstraties van ons onovertroffen lesprogramma door ondergetekende. Met onze goed lopende ledenwerfactie (we hebben er nu al tien leden bij!) krijgen we er op de beurs wellicht ook nog leden bij… Verder zijn er veel vaargroepen aanwezig met modelboten en ook de meeste andere hobby’s zijn vertegenwoordigd. Een prettig dagje uit… Kijk voor openingstijden en toegangsprijzen op de website van het WTC Leeuwarden…

Dat gaat leuk en gezellig worden. Weet je wat? Misschien zien we elkaar daar wel. Tot de volgende keer!

Rij en beurs voorzichtig…

 

Blog 13, zondag 27 oktober 01.16u

Zo, ik zit te wachten tot over een paar uur de wintertijd weer ingaat… Tijd om weer eens een blog te schrijven, want het is alweer meer dan een maand geleden dat de laatste uitkwam…

Wat kan een mens toch druk zijn met van alles en nog wat! Schuur opruimen, zolder opruimen, de kleinkinderen op logeren, en vliegen, véél vliegen… Ook het wekelijkse indoorvliegen is weer begonnen. Ik nam kleindochter Lily mee en gaf haar een helikopterles:

19-10-17-01

En mijn vliegschool loopt ook weer behoorlijk goed, iets dat je altijd ziet na de zomer…

Na mijn spoedige herstel kwam de gedachte bij me op om er weer eens een paar dagen met Gonnie tussenuit te gaan. En waar kan dat beter heen, dan naar onze vrienden Hans en Charry in Engeland? Gonnie had er ook wel oren naar en we legden contact. Het zou het mooiste zijn als het in de herfstvakantie kon. Dat lukte en er hing nog een hogedrukgebied boven Engeland ook! Dus zou er volop gevlogen kunnen worden…

We besloten ’s nachts te gaan reizen voor alweer onze derde trip die kant op. Dat rijdt zo lekker door Antwerpen heen en de Ferry is tijdens de daluren nog goedkoop ook. Dus zaterdag 19 oktober meteen na het avondeten naar bed om vóór te slapen… Om 23.30u reden alle ereleden van onze modelvliegclub (wij twee dus, ha, ha!) weg en we waren mooi op tijd in Duinkerke voor de boot van zondag 06.00u. Mijn telefoon ging voor vijf dagen uit, ook wel eens lekker…

Het links rijden is voor mij altijd een dingetje, maar het ging me weer goed af. Toen we rond 09.00u Engelse tijd bij Hans en Charry in Cuckfield Sussex aankwamen stond het bed al klaar om wat slaap in te halen… Later die middag maakte ik mijn eerste vlucht in Engeland sinds twee jaar. Tegenover hun huis is een groot park met sportvelden. Er is ook een cricketveld en daarop ligt een perfecte startbaan…

Het avondeten bestond uit door Gonnie zelfgemaakte erwtensoep, een traktatie voor onze Engelse Nederlanders. Zelf at ik er ook lekker van, maar een beetje teveel… Ik werd een beetje ziek en ging al vroeg naar bed…

Na een goede nachtrust voelde ik me maandag weer kiplekker. Ik kon er weer tegen, maar helaas regende het, zodat we al keuvelend en lezend de middag doorbrachten. In de late namiddag werd het droog en er werd toch weer aan de overkant gevlogen. Hans maakte een paar foto’s van mijn landende Supercub. De dag eindigde met een heuse Engelse nachtvlucht…

Op dinsdag 22 oktober was Hans nog even druk, zodat ik weer naar de overkant ging voor een paar vluchten met de Cub. Daarna gingen we samen naar het veld van de Sussex Radio Flying Club, op een heuvel vlakbij zee. Toen we daar na een dik halfuur aankwamen, wisten we niet wat we zagen: er stonden maar liefst 20 auto’s! De zon scheen voor het eerst in weken en iedereen had zin om te vliegen…

Alhoewel het alweer mijn derde bezoek aan die club was, moest ik toch weer een heel examen vliegen. Ze zijn daar volgens eigen zeggen ‘verstikkend’ streng en pietluttig met de regeltjes. Het vliegen moet zelfs worden stilgelegd als iemand op de pot moet in de Dixie die bij het veld staat. En twee jaar geleden kreeg ik een keer een ‘waarschuwing’ omdat ik tijdens het vliegen een halve meter buiten de pilotenbox stond… Ik had het maar weer te respecteren en vloog braaf de test. En daarna werd ik heel hartelijk bejegend en Jerry, de senior safety instructor stuurde deze mail aan alle leden:

From: Jerry Hansen <JerryHansen@live.co.uk>
Date: 23 October 2019 at 09:21:53 BST
To: Hans Wijers <hans.wijers@me.com>
Good morning Hans

I’ve copied all that need to know in as Bcc to protect data, it includes trainers and committee members.

For the others , a friend of Hans Wijers, is over on holiday from Holland his name is Bald De-Boer.

Bald is a model flyer trainer, his log book shows 12,000 flights and is insured via his Dutch association and visits with Hans to fly

I have assessed him as safe via a check flight , power only  and he is aware of our rules.

Bald also flies helicopters but has not been assessed for this.

As a holiday visitor Bald can fly with us for two weeks in any year.

Please make him welcome .

Regards Jerry H  (training coordinator)

En dus kon ik lekker vrij vliegen met de Pandora, de Trainstar, de Flying Wing, de Supercub en de Wot 4 van Hans. Met zicht op Brighton en de zee. Gezellige lui die Britten! En ook interessant. Er zat iemand bij die heel zijn leven aan de elektronica van de Hawker Harrier had gewerkt. En iemand die vlieger was geweest op de Concorde! Ik vroeg hem bescheiden of ik hem mocht aanraken, ha, ha…

Op woensdag 23 oktober deden we de vorige dag nog eens dunnetjes over. Het was veel minder druk, maar minstens zo leuk! En ik kon mijn Engels weer eens lekker ophalen… Hans maakte nog een paar foto’s en we gingen op tijd terug omdat Hans een nieuwe voorruit in zijn auto zou krijgen (die kwam dus niet!). Kon ik mooi nog wat vliegen aan de overkant…

Op de laatste dag, donderdag 24 oktober, regende het pijpenstelen! Er kon niet worden gevlogen en we gingen vroeg rijden om met dat k* weer op tijd in Dover te zijn bij de boot. Aanvankelijk veel regen en files onderweg, maar naarmate Dover naderde werd het steeds droger en ging zelfs de zon schijnen! De Tomtom wilde ons maar door de kanaaltunnel hebben, maar daar kwam niets van in. We waren zó vroeg op de terminal, dat we een boot eerder konden nemen!

19-10-24-01

Die boot was nog niet half vol en we hadden dus plaats genoeg. De rit naar huis verliep voorspoedig en vrijdagnacht om precies 02.00u waren we weer thuis. Snel naar het mandje, want om 13.00u kwamen er alweer clubleden over de vloer…

Tot de volgende blog, rij en vlieg voorzichtig…

 

Blog 12, 25 september, 16.40u

Over een speciale clubdag, een Fly In en meer.

Zo, dát is een poosje geleden zeg… Je zal wel gedacht hebben: is ie er nog? Jazeker, ik ben er nog. Een stukkie schrijven op je blog, soms komt het er gewoon niet van. Druk met het inschrijven van de nieuwe leden van onze club, nieuwe cursisten van de vliegschool en van alles en nog wat. Tot gras maaien aan toe…

Mijn vliegschool kan onderhand gerust “internationaal” worden genoemd. Want ik heb inmiddels al cursisten gehad uit Canada, Engeland, Polen en België. En nu komt daar binnenkort iemand uit Portugal bij! “Bald’s International Flying Circus”, ha ha…

19-08-31-03

We zouden het hebben over de speciale clubdag op 31 augustus, zo had ik je beloofd. Nou, dat was een perfect initiatief van onze secretaris Richard. Ter gelegenheid van mijn zo spoedige herstel… We waren met negen personen en daar waren twee dames bij, Janet van Peter en erelid Gonnie. Heel gezellig. Tijdens de koffie begon het geleuter al, over alles wat met modelvliegen te maken heeft. Daarna ging dat natuurlijk verder op het veld. Peter was met zijn Janet helemaal uit Amersfoort komen aanrijden. Hij had een Epsilon motorzwever van vier meter (!) spanwijdte mee, die ik zou invliegen.

19-08-31-02a

Peter met zijn 4m Epsilon…

Omdat ik meer omhanden had, vroeg ik Richard om dat te doen. Het was een mooi gezicht, zo’n groot ding te zien langs suizen… Jan (81 jaar!) kreeg les van mij en had het naar zijn zin. Hans uit Zeist, Richard uit Leeuwarden, Joost uit Sneek, Jasper uit Ureterp en Ronald uit Heerenveen vlogen lekker zelf en genoten ook volop.

19-08-31-05

De dames Janet en Gonnie verlieten op zeker moment het veld en kwamen niet veel later over het water aan met onze Hobie trapkajak.

Jasper en Ronald bleven eten en ’s avonds zijn we nog eens gaan vliegen. Helaas maakten we toen de eerste mid-air van onze nog jonge clubgeschiedenis mee: de kisten van Jasper (een Tundra) en Ronald (een Slow Poke) raakten elkaar Head-on en vielen gracieus uit de lucht. Shit happens…

Vóór en na de mid-air. De Tundra van Jasper kwam er beter van af…

De weken hierna stonden voor mij in het teken van klusjes, veel vliegen en instructie geven. Terwijl de bambi’s toekeken (ree-watch) maakte ik samen met Richard en Joost op 10 september o.a. de 800ste vlucht met de Robbe Air Beaver. En met de HK Trainstar maakte ik op 15 september mijn 12,500ste modelvlucht totaal.

Opeens kwam ik er achter dat ik nog maar drie exemplaren had van mijn handboekje derde druk. Er moest dus ook wat tijd (veel tijd!) worden gestoken in het voorbereiden van de vierde druk. Dat was op 20 september voor elkaar en ik kon het naar de drukker sturen. Dank ook dochter Lydia voor de technische ondersteuning…

Op zondag 22 september hadden we samen met The Eagles een Fly In georganiseerd, te houden op hun veld bij Hieslum.

Al weken tevoren leek het erop dat het heel mooi weer zou zijn en dat kwam ook uit. Pure bluf van mijn kant natuurlijk… De dag werd goed bezocht, ook door negen man van onze club!

Ik sluit deze keer af met de melding dat mijn oude J3 Piper Cub (45 jaar oud!) op 23 september zijn 100ste vlucht (bij mij) heeft gemaakt, dat op die dag ook lid Karol met vriend Toon kwamen om mij te laten beoordelen of ze al aan het helibrevet toe zijn, en dat ik op dit moment al 170 vluchten heb deze maand…

Tot de volgende blog, rij en vlieg voorzichtig…

Blog 11, 2 september, 13.00u

Een week van dag tot dag…

23 augustus. Alweer vlot was ik aan het vliegen. Mijn eerste vluchten na de week ziekenhuis maakte ik op 20 augustus. Een dag later vloog ik gezellig samen met Richard en Joost, een ‘bestuursuitje’. En dat leverde het mooie filmpje op, dat op de Home pagina te zien is… Ook het geven van instructie pakte ik weer op. Dat is altijd extra zwaar: na een dag lesgeven ben ik altijd helemaal op. En wel omdat ik altijd 200% geef. Oppassen dus… Vandaag komt Dick uit Oldehove (Gr.) helemaal hier heen voor de eerste lesdag. Na les 1 op de simulator gaan we buiten vliegen met de Trainstar van de school. Een fijne sessie!

19-08-23-01

Dick met de Trainstar…

24 augustus. Bijna geen wind in de avond. Lekker met de Robbe Air Beaver (land uitvoering) zeven vluchten gemaakt, waarvan twee nachtvluchten…

25 augustus. Gonnie en ik wilden eigenlijk gisteren al met de boot gaan watervliegen, maar we dachten dat het nog te druk zou zijn. Vandaag, zondagavond, leek ons dus beter. Maar dat viel tegen! Nog veel bootjes en onrust op et water… We vonden een vrije steiger en ik liet de Air Beaver (uitvoering als watervliegtuig, ik heb er dus twee) op. Een perfecte start. Na het trimmen wilde ik gaan zitten en keek ik naar mijn krukje op de steiger, omdat ik met mijn operatiewond beslist niet in de plomp wilde vallen. En toen ik weer op keek zag ik mijn Beaver met 90 graden helling en nose down 10 meter naast  onze boot te pletter slaan! De vleugels hingen er raar bij en er dreven bij het wrak vijf onderdelen rond. Andere mensen met een rubberbootje hielpen alles te verzamelen. K*T! Hierna heb ik nog twee geslaagde vluchten gemaakt met andere watervliegtuigen, voor het zelfvertrouwen, ha,ha… Met de Icon A5 maakte ik een vlucht van ruim 13 minuten en met de Supercub LP (op floats, ik bezit drie Cub’s) een van ruim 8. Toen ging  de zon bijna onder en was het tijd om naar huis te gaan. Na twee dagen demonteren, puzzelen en lijmen was de Beaver weer vlieggereed!

26-29 augustus. Weer lekker vliegen (nu op ons veld) tijdens de rustige avond. Ditmaal met de Supercub LP. Zeven vluchtjes, waarvan drie nacht. Heerlijk! Op 27 augustus maakte ik er nog vijf met de Cub, waarvan twee nacht. En zo heb ik deze maand toch alweer 100 modelvluchten… Op de 28ste maakte ik er vier met de Beaver (land uitvoering), waarvan één ver na zonsondergang. Wat zijn die avonden toch fijn. Alleen de reeën laten zich weinig zien… De volgende vijf vluchten kwamen op 29 augustus ’s avonds. In de middag heb ik eindelijk eens een smartphone aangeschaft, dat werd tijd… In de avond samen met Joost vliegen, altijd gezellig…

Op vrijdag 30 augustus zijn Gonnie en ik met de boot een mooie route van vier uur gaan varen. Het was de bedoeling om aan het eind ook te gaan watervliegen. Maar we konden geen vrije plek vinden en het woei nog te hard. Op weg naar huis kwamen we langs ons veld en de wind was afgezwakt. Dus vanuit de boot mijn testvlucht met de herstelde Beaver op drijvers gemaakt, heel grappig. De kist is goed…

Volgende keer ga ik het hebben over de speciale clubdag op 31 augustus, ter gelegenheid van mijn herstel… Tot dan, rij en vlieg voorzichtig…

19-08-31-05

 

 

Blog 10, 23 augustus, 12.06u

Zo daar ben ik weer. Ja, ik ben er weer echt! Man, wat heb ik de afgelopen weken veel meegemaakt. En doorgemaakt! Ik ben inmiddels hersteld van een zware operatie. Er moest een stuk met vernauwing en ontstekingen uit mijn dikke darm worden gehaald. En dat is goed gelukt… Nog veel moe en weinig energie. Rustig aan doen dus, maar ik voel me alweer sterker worden…

19-08-16-01a

Vrijdag 16 augustus, zo, daar ben ik weer…

Het was een complexe operatie waar veel risico’s aan zitten. Met grote kans op een al dan niet tijdelijk stoma. En daar zat ik al helemaal niet op te wachten! En als de nieuwe darmnaad gaat lekken ben je ook heel ver van huis. Maar nu, elf dagen na de ingreep, kunnen we gerust stellen dat complicaties achterwege zijn gebleven. En ik heb dus géén stoma! De chirurg heeft heel goed werk afgeleverd (dat moet ik hem maandag als ik op controle kom niet vergeten te vertellen). En ik voel me een gelukkig mens!

Na een donkere periode van maanden aan de antibiotica en twee keer een week ziekenhuis (in mei en juli), was ik rond 7 augustus ‘goed genoeg’ voor de ingreep. Die zou gaan plaatsvinden op maandag 12 augustus. Dat kwam mooi uit, want er is toch drie weken geen Formule 1 op tv… Zondagmiddag werd ik opgenomen en toen bleek ineens dat ik in 2014 galstenen zou hebben gehad. Dat klopt niet en ik denk dat de verpleegster het dossier van de verkeerde De Boer had…

Maandag om 08.00u werd ik de OK binnen gereden. Er stonden wel elf man op me te wachten. Er moest namelijk ook een uroloog met zijn team bij zijn… Toen volgde de gebruikelijke ondervraging door de chirurg om te voorkomen dat ze bij de verkeerde persoon een been af zouden zetten: “Wie ben je en wanneer ben je geboren?”. Na de juiste antwoorden kwam de laatste vraag: “En wat gaan we vandaag doen?” Ik antwoordde: “Ik ga lekker slapen, wacht op het beloofde ijsje achteraf en jullie gaan zorgen dat ik géén stoma krijg.” Nadat ik had uitgelegd dat er een stuk dikke darm zou worden verwijderd zei de chirurg dat het antwoord voldoende was en meteen voelde ik het narcose middel in mijn lichaam vloeien. En toen ging het licht uit… Om kwart over twaalf kwam ik weer bij, ze waren vier uur met me bezig geweest! Ik kreeg het gebruikelijke waterijsje, wat lekker is om de speekselvorming weer op gang te krijgen en de vieze smaak in je mond tegen te gaan. Aan het infuus en meerdere slangen in-, en vooral uit mijn lichaam. Op plaatsen waar je niet van wil weten…

19-08-12-01

Na de operatie alweer eten! Omringd door machines die ‘PING’ zeggen (ontleend aan Monty Phyton’s The Meanig Of LIfe)…

Terug op de verpleegafdeling kwam mijn lieve Gonnie. Ze was al door de chirurg gebeld en goed op de hoogte. Voor ik het wist zat ik al aan een vloeibare maaltijd (zie foto). Die eerste dag had ik bijna geen pijn, want ze hielden mijn onderlijf verdoofd via een slangetje in mijn rug. Maar dat werd een dag later wel anders toen dat slangetje werd verwijderd! Nu is dit volgens zeggen een van de pijnlijkste ingrepen die er zijn, en ze hebben daarom een speciaal programma ontworpen om de pijn te bestrijden: ERAS. Dat staat voor: Enhanced Recovery After Surgery, versneld opknappen na een operatie dus. Je moet dan veel uit bed, de tweede dag al zes uur (!), en over de afdeling wandelen. Pijnbestrijding via vier keer per dag 2 stuks paracetamol en indien nodig morfine. Ik deed alles braaf en zorgde dat ik een goede patiënt was. Morfine heb ik niet nodig gehad (nét niet, ha, ha). We hebben ook veel gelachen en het personeel vond dat ik het goed deed met mijn positieve instelling… De verpleging heeft tenslotte ook recht op vrolijke mensen, want ze ervaren wel een anders…

Op de derde dag kwam er een andere chirurg aan mijn bed. Hij zei: “Ik laat u vandaag nog niet naar huis gaan.” WAT? Het bleek dat ik even ervoor aan de broeder had opgegeven dat ik pijnlevel 5 had (0 is  geen pijn en 10 is niet te houden). Als ik 4 had gezegd, zou ik er uit zijn geweest… Maar nu wist ik dat ik de volgende dag naar huis zou kunnen en dat gebeurde ook: op vrijdag 16-8 zat ik lekker thuis in de tuin aan de koffie (zie eerste foto, helemaal boven)…

Sinds afgelopen maandag heb ik helemaal geen pijn meer en dus ook geen paracetamol meer nodig. Alleen trekt de wond een beetje en doet het licht zeer door de kleding. Ik ben dus nog wel veel moe en heb weinig energie. Wat wil je ook! Daarom ga ik vaak even plat om te rusten.

19-08-20-06 JK

Geheel volgens ‘planning’ heb ik dinsdag 20 augustus weer mijn eerste vluchtjes gemaakt. Met Joost. Het was ‘een beetje’ turbulent en ik hield het op twee vluchten. Gisteravond met Joost en Richard weer vijf vluchten, zie hiervoor de vorige blog…

Nog bedankt voor de bezoeken, Roel en Ellie (de mooie zonnebloemen hebben me er doorheen gesleept!), Wim en Nelly (heerlijke chocola), Joost, Richard en Ted. En voor de vele appjes, mails en telefoontjes (vooral Carl en Hidde)! En niet te vergeten alle mooie kaarten. Die van Ronald was de mooiste (ze foto)…

19-08-21-01

De mooiste kaart was de zelfgemaakte van Ronald, met mij eigen vliegtuig erop…

Ree Watch 2: Op de zondagmorgen voor de opname in het ziekenhuis zag ik de reeën nog in het veld, ze stonden met zijn drieën lekker rustig te grazen. Gonnie heeft ze de hele week niet meer gezien. Toen ik net thuis was keek ik en in de verte stonden ze er weer… Voor mij een teken dat het goed is…

Het is een genot om ‘weer terug’ te zijn! Tot de volgende blog, die weer helemaal over modelvliegen zal gaan. Beloofd! Rij en vlieg voorzichtig…

Blog 9, 22 augustus, 11.49u

Al een week zat ik tegen mijn volgende blog ‘aan te hikken’. Die zou gaan over mijn belevenissen in het ziekenhuis (en daarna). Maar die blog moet nog even wachten, want vanmorgen kwam het onderstaande filmpje binnen. Het is gisteren gemaakt door Richard, tijdens het avondvliegen met zijn drieën. Een ‘bestuursuitje’ dus… Het is een  verrassend filmpje geworden en ik vraag dan ook twee minuten van je tijd. Veel kijkplezier:

Starring Joost, Richard en Bald, © Richard Hooijenga