Blog 20, 11 januari 2020, 13.38u

Lucky shot…

Gisteren kwam Richard bij mij. Om te praten over de agenda 2020 van onze vliegclub. Hij is namelijk de secretaris en ik ben de voorzitter. Komende zaterdag komt de activiteitencommissie bij elkaar om de komende club- en feestdagen te gaan invullen. We hebben ook onze gedachten uitgewisseld over het maken van videootjes van he vliegen. Een hobby in een hobby van ons beiden. Daarbij heb ik al veel van Richard geleerd. We bespraken de mogelijkheden van diverse gratis editprogramma’s, zoals Shotcut, Windows Movie Maker en Windows Video Editor. En we oefenden er op. Dat alles onder de mooie klanken van de super CD The Division Bell, van Pink Floyd. Ook Richard is een fan, zoals ik in december in zijn man-cave ondervond. Voor mij is Richard een hele fijne vent dus en ook heel goed gezelschap…

Uiteraard werd er ook gevlogen. Richard met zijn nieuwe filmdrone en met zijn HK Skipper. Ik met mijn relatief nieuwe Pandora, uitgerust als laagdekker met neuswiel. Zoals ik het graag heb…

Richard begon mijn kist met zijn drone te filmen, en ik vloog lekker mijn rondjes. De eergisteren in blog 19 genoemde 32 vluchten deze maand zijn inmiddels alweer opgelopen tot 44…

Toen Richard klaar was met filmen (ik ben als altijd benieuwd naar het resultaat), pakte hij de Skipper ter hand. En al gauw kwam hij op het idee om er waterlandingen mee te gaan maken. Ik maande hem tot voorzichtigheid, want bij een ongelukje op het water zouden we geen gelegenheid hebben om het toestel te bergen. Het water is koud, héél koud… Maar hij weet wat hij doet, dus geen zorgen. Hij vroeg of ik zijn waterlanding wilde filmen. Aanvankelijk antwoordde ik dat we dat een andere keer zouden doen, met een goed plan. Maar het licht was zó mooi, dat ik snel mijn vrij nieuwe Galaxy A50 Android (mijn eerste smartphone, jawel, ik ben een beetje traag!) pakte en meldde dat ik er klaar voor was. Richard liet weten eerst een nieuwe accu te willen plaatsen. Nee, niet nu! Want het ziet er optimaal uit! Hij stemde in voor nog één landing op get water en was al op de aanvliegkoers. Ik zette de telefoon snel op Video opnemen (ook voor de eerste keer) en gooide alle kennis en ervaring in de strijd die ik heb opgedaan in 50 jaar (vak)fotografie. Mijn ‘eerste’ beroep, dat ik ‘gelukkig’ nooit heb hoeven uitoefenen. Het ging als vanzelf. Een ‘lucky shot’ van 17 seconden. Achteraf vind ik het een van de mooiste opnamen die ik ooit heb gemaakt.

Zo mooi. Al tijdens het filmpje hoor je me twee keer euforisch uitroepen: “Prachtig, prachtig…”. Vlug een muziekje eronder en in recordtijd stond het op mijn beide websites en op Facebook. Het liet me niet los. Vandaar deze blog. Nou vooruit, hier is hij nog een keer:

Rij, vlieg en film voorzichtig!

Blog 19, 9 januari 2020, 11.51u

Getallen

We beleven de kortste dagen van het jaar. Maar er zijn in de namiddag alweer 22 minuten bij. En dat is te merken! Veel dagen met wind en regen. Vaak is het niet koud deze winter. Warmterecords sneuvelen… We gaan gewoon verder met het doen van ons ding. Deze maand alweer 32 vluchten gerealiseerd. Vandaag wordt het buiten niets, want het waait stevig en het regent. Maar we gaan vanavond indoorvliegen…

32 vluchten. Een getalletje, dat aangeeft hoe fanatiek ik ben in de hobby. Maar verder niet zoveel zegt. Deze keer een blog vol getalletjes…

Nog goed kan ik me herinneren hoe ik mijn 200ste modelvlucht vierde. Dat was op 7 juli 2012. Precies een jaar en een dag nadat ik op 6 juli 2011 met deze hobby ben begonnen. Niet zo heel lang geleden nog, maar toch een ‘wereld’ terug… Ik trakteerde op gebak in het clubhuis van mijn toenmalige club. En nu heb ik 13.168 modelvluchten… In 1813 uur vliegtijd. Dat is gemiddeld 8 minuten en 16 seconden per vlucht…

Op 11 december jongstleden had ik dus mijn 13.000ste RC modelvlucht gemaakt. Een naar getal vond ik dat. Daarom besloot ik om snel door te gaan naar de 14.000, met als uiteindelijke doel 15.000. Op grond van resultaten uit het verleden mag ik verwachten dat ik die 15.000 nog dit jaar haal. En dan? En dan? Nou…

Het zijn maar getallen. Ze zeggen wel dat ik heel fanatiek ben, maar verder niet veel. Maar ik ben er nu eenmaal van, van getallen. Telkens krijg ik verbaasde reacties als ik direct na een vlucht mijn logboek invul. Maar ik ga daar vrolijk mee door. Handige info voor als ik een stukje wil schrijven. De feiten altijd bij de hand… Blijkbaar heb ik ook iets te bewijzen, zonder te weten wat en waarom. Dat ben ik ten voeten uit… Nog maar eens een paar getallen rondslingeren:

Op dit moment bezit ik 40 vliegtuigen en helikopters, waarvan ik er 37 in gebruik heb. Allemaal goedkoop spul. Drie vliegtuigen en drie helikopters zijn echter niet van mij, maar van mijn vliegschool. Door de cursisten betaald, maar ik vlieg er zelf ook mee. Een mooie bonus voor mijn enorme inspanningen voor anderen… Zo rond de 200 personen zijn door mij direct geholpen met modelvliegen. Daarbij zijn 135 cursussen afgerond en 90 brevetten of getuigschriften gehaald. Daar gingen 1500 uren in instructie in zitten…

Van mijn 13.168 vluchten zijn er 11.964 gemaakt met vleugelvliegtuigen, en de overige 1204 met helikopters, goed voor 250 uur. Met micro vliegtuigen heb ik 242 uur gevlogen, en met impeller jets 227 uur. Dan met watervliegtuigen 126 uur en met vliegtuigen van anderen 120 uur. Met motorzwevers heb ik 104 uur gevlogen en ik heb 95 uren indoor gevlogen in sporthallen. Tot slot heb ik met meermotorige vliegtuigen 76 vlieguren en dan zijn er nog 65 uren nachtvliegen. Getallen, getallen… Je hebt er weinig aan, maar toch leuk!

Rij, vlieg en getal voorzichtig!

20-01-09-01

Blog 18, 25 december 10.00u

Kerst-klanken in de straat en vliegend de eerste kerstdag in…

In ons mooie kleine stadje (3000 inwoners, maar een échte stad) is het traditie dat op eerste kerstdag in alle vroegte de plaatselijke muziekvereniging op een platte wagen de straten rond gaat. Op diverse plaatsen stoppen ze dan om mooie kerstliederen te spelen. Ik weet nog goed hoe we de eerste keer werden verrast door deze mooie stemmige muziek. Het was kerst 2007. We woonden net een week in ons nieuwe huis. En in alle vroegte, om zes uur (!) werden we wakker van de mooiste tonen…

Wij het bed uit en kijken. Héél gaaf… Sindsdien zetten we de wekker…

Het ‘probleem’ is, dat ze steeds vroeger komen en wij het dus bijna elke keer net niet missen. Vorig jaar waren ze er net na half zes al. Dus ook vandaag de wekker op iets voor half zes. Toen die afliep hoorden we ze al in de verte aankomen…

Het was weer veel te snel voorbij. Dan een kerstbrood en een kop warme thee. Hierna ging mijn lieve Gonnie weer het bed in. En ik? Ik ging iets doen wat ik vorig jaar ook deed, zorgvuldig gepland…

Nog even een uurtje op de bank slapen en dan opnieuw de wekker. Tijd om te gaan (nacht)vliegen! En zo vloog ik net voor acht uur de nakende dageraad in! Twee echte nachtvluchten en daarna dagvliegen. Toen om half tien de zon al lekker op was, had ik er al zeven kerstvluchten opzitten… Mijn totaal deze maand staat alweer op 148, ondanks het vele slechte weer. En ik heb zojuist de 1800 uur totaal (!) vol gemaakt…

En zo vloog ik op eerste kerstdag 2019 de dageraad in…

Op 11 december maakte ik mijn 13.000ste modelvlucht. Een rot getal vind ik. En daar ga ik het in de volgende blog maar eens over hebben…

Rij, vlieg en kerst voorzichtig…

 

 

Reactie Hidde:

Je moet het toch maar doen, geeft wel een goed kerstgevoel. Goed gedaan met je zoveelste vlucht. Grt Gre en Hidde. Nog fijne laatste dgn van dit jaar toegewenst.

 

Blog 17, 17 december, 16.53 uur

De laatste maand van 2019 is alweer over de helft en we beleven, ook alweer, de kortste dagen van het jaar. De komende week wordt het in de ochtend nog elke dag iets later licht. Maar vandaag is de vroegste zonsondergang: in IJlst om 16.20u. Vanaf morgen komt er ’s avonds alweer een minuutje bij. Eerst gaat dat langzaam, maar al vlug zal het weer snel gaan. De winter moet nog beginnen en ik wacht alweer op de lente…

Buiten het vliegen vraagt het werk voor onze club veel tijd. Net alle contributie geïnd en we zijn alweer druk met nieuwe zaken. We hebben stickers, visitekaartjes en een spandoek besteld. En daar zat ook best veel werk in. Maar het resultaat is prachtig! Verder moeten we alweer de clubdagen en feesten voor 2020 bedenken. Het eerste evenement vindt al plaats op 4 januari: zelfgemaakte snert eten en het nieuwe jaar in vliegen…

19-12-04-01

Weinig daglichttijd om buiten te vliegen dus, maar we kunnen ook in de sporthal terecht. We doen ons best! Zo heb ik gisteren (op precies de helft van de maand) de 100 vluchten in december vol gemaakt. Ditmaal geen slagroomsoes met een vlag erin, zoals ik vorige maand bij verrassing kreeg, want lieve Gonnie was werken.

Links: mét slagroomsoes op 19 november, rechts gisteren, zónder soes…

Vandaag sta ik toch al weer op 107 vluchten. Als het kan dus elke dag even vliegen. En vaak staan de reeën op een afstandje mee te kijken, gaaf. Verder veel werk voor de club en de nodige reparaties. Want ik vlieg in weer, wind en kou. En als je vaak met harde wind vliegt, loop je dus ook nog wel eens een schade op!

Bijvoorbeeld met die vermaledijde Robbe Air Beaver. In blog 16 beschreef ik nog een lichte crash vanwege een losse accudraad. En nu heb ik alweer twee schades te melden… Op 13 december had ik een falend hoogteroer. De rechter helft scheurde bij de start helemaal af. En ik gewoon nog even alle oefeningen voor het brevet vliegen, alvorens een perfecte voorzorgslanding op de betonnen baan te maken… Hetzelfde had ik overigens ook gehad met de Trainstar, en wel op 16 november. Beide vliegtuigen voorzien van echte scharnieren en ik kon weer. En gisteren sloeg het noodlot alweer opnieuw toe. In harde wind met hevige turbulentie maakte ik en gesimuleerde noodlanding. Ik moest de daalvlucht rekken om over een sloot te komen. Ik dacht dat ik inderdaad over die sloot heen was, maar ik haalde het niet eens. Het toestel sloeg op de verre oever tegen de grond. Afstand schatten blijkt weer eens onmogelijk. Weer schade, het rechter wiel was weer afgescheurd. Ik kon het terugduwen en nog een vlucht maken, maar wilde verdere schade toch wel voorkomen. Was ook een stuk carbon tube kwijt. Dus terug om te zoeken en gevonden. Tijd om weer te gaan lijmen… De trouwe Beaver heeft inmiddels 933 vluchten, dus de gehoopte 1000 ga ik echt wel halen…

Wéér twee schades. Links 13 december en rechts 16 december…

Ook bij het indoor vliegen heb ik af en toe malheur. Mijn KDS 450 maakte op 3 december een raar sprongetje. Daarna deed hij het niet meer. Bleek de regelaar kapot. Nieuwe er op en gaan. Maar hij deed gek. Nadere inspectie leerde dat er een boutje uit de staart weg was. En op een andere plaats een klein moertje! Hoe dan ook, hij gaat nu weer als de brandweer…

De vliegschool vraagt ook veel tijd. Elke dag wel een paar lessen. Veel op afstand via Skype, maar elke week ook een bij mij thuis. En de resultaten blijven niet uit! Zo hebben er sinds de vorige blog zes mensen een cursus afgerond, vijf getuigschriften een één beginnerscursus…

19-12-05-02

Elke week ook een lesje bij mij thuis…

Met de kerst ga ik maar eens rustig aan doen. Ahum…

Rij, vlieg, repareer en kerst voorzichtig!

Blog 16, 18 november, 01.32u

Van veel vliegen, een oncontroleerbare daalvlucht, een heuse noodlanding en politie…

Vandaag heb ik alweer 111 vluchten in de maand november… Ja, modelvliegen, ik ‘sta ermee op en ik ga ermee naar bed’…  Zo heb ik in de afgelopen acht jaar maar liefst ruim 12.850 vluchten in mijn logboek weten te krijgen… En in die ruim 12.850 vluchten heb ik zeker 12.000 keer alle oefeningen voor het KNVvL brevet gevlogen. Dat is dus 12.000 gedeeld door 2 is 6000 brevetten, ik zou niet weten waar ik ze allemaal moest laten…

Bijna twee weken geleden, op 5 november om precies te zijn, had ik een nieuwe ervaring: een heuse storing! Was met Roel lekker aan het vliegen. Hij met zijn We Can Fly en ik met mijn Robbe Air Beaver. Bij de zevende en laatste vlucht (nummer 14 van de dag) ging het mis. Vaak zo, bij de laatste vlucht… Ik was die oefeningen voor het brevet weer aan het doen en kwam net uit de tolvlucht. En toen kon ik helemaal niet meer sturen. En ook de propeller stond stil! Gelukkig stond de fail-safe goed ingesteld, want het toestel draaide een grote dalende cirkel en bleef zo net binnen het vlieggebied, dat wordt begrensd door kanalen en vaarten. Als je model daar overheen gaat, is het de auto pakken en veel afstand afleggen…Toen het de grond raakte wist ik het al: schade… Het was wél ver lopen, want ik moest om diverse sloten heen. En inderdaad, toen ik er bij kwam zag ik het al. De wielen waren er onderuit gescheurd en de vleugels hingen op één oor. De motor was door de impact door het motorschot gedrukt. De oorzaak van de Total Electrical Failure zag ik al vlug: een losgelaten draad van de stekker aan de Lipo. Jawel, solderen is niet mijn sterkste kant…

Al vlug had ik het motorgedeelte weer in orde. Maar het afbouwen liep vertraging op door die vermaledijde beurs en beslommeringen voor onze vliegclub. Je bent voorzitter of je bent het niet… Het gaat goedkomen met die Beaver hoor. Met zijn huidige 874 vluchten zal hij de 1000 nog wel halen. En zijn tweelingbroertje, een hagelnieuwe, staat al klaar in de doos…

Eergisteren, op 16 november dus, had ik wéér zoiets. De tiende (en laatste, ha, ha) vlucht van de dag en ik kon meteen na de start geen hoogteroer geven op mijn Trainstar dit keer. Nu is de naam van het hoogteroer eigenlijk verkeerd. Je regelt er de voorwaartse snelheid mee (neusstand) en dus zou het “snelheidsroer” moeten heten. De hoogte wordt immers geregeld met het vermogen (gas). Ik dus met het gas de hoogte geregeld en aangevlogen voor wat een perfecte noodlanding werd. Geen schade! De oorzaak was dat het in het foam geperste scharnier van het hoogteroer aan een kant geheel was losgescheurd…

Even eerder, net toen ik wilde starten met de Supercub LP 3 voor de vierde vlucht, kwam er een politieman aan! Ik startte gewoon omdat wat ik doe legaal is. Dan kon hij me mooi meteen op heterdaad betrappen… Toen hij binnen gehoorsafstand kwam vroeg ik meteen: “Goede morgen, u heeft toch geen klacht gehad hoop ik?” Het antwoord was nee. Er kwam een vrouwelijke agent bij. Lekker ding wel… De mannelijke versie bleef het woord doen. Ze hadden een melding gehad van de jager, die ik net voor ik begon nog had gesproken. Bij het opstaan zag ik hem met geweer en hond al het terrein op lopen, zodat ik rustig kon ontbijten. We hebben afgesproken dat ik niet vlieg als er wordt gejaagd. Andersom mag hij als ik nog op het veld ben, natuurlijk nooit met schieten beginnen, ha, ha. Toen hij het veld af ging, liep ik er naartoe. Hij stopte zijn veel te grote Pick-up nog om te vragen of ik weer ging hobbyen.  Hij had een mooie haas geschoten. Dat had ik gezien en ik vroeg ernaar…

Die jager had dus een opengesneden gans zien liggen en had de sterke arm verwittigd. De agent vroeg waar ik dacht dat die gans zou liggen en ik wees ze waar ik de jager had zien lopen. En ik weidde uit over de luchtvaarwet, de vliegregels en het milieu. Hermandad verklaarde er weinig verstand van te hebben (goede zaak!) en wenste me een goede dag. Blijkbaar was het te ver voor ze, want ik heb ze niet meer zien zoeken. En ik was blij dat ik altijd vriendelijk blijf…

Tot de volgende blog, rij, noodland, haas en gans voorzichtig…

Blog 15, zaterdag 16 november 2019, 15.08u.

We gingen dus met onze vliegclub naar de beurs. Het was de Hobby en Vrijetijdsbeurs, die werd gehouden van vrijdag 8 tot en met zondag 10 november in het WTC van Leeuwarden. Alhoewel we al meerdere evenementen achter de rug hebben, altijd leuk, was ik zelf nog nooit op die beurs geweest.

Het doel was om ons als jonge en frisse club zichtbaar te maken voor Friesland en omstreken. We hadden twee speerpunten. Joost zou met Wim workshops houden over het zo goedkoop mogelijk bouwen van mooie modellen (hij kan zelfs een vliegtuig bouwen voor maar 18 euro, inclusief elektronica), en ik zou ons machtige lesprogramma promoten. Een mooie mix… Onze clubleden die achter onze stand stonden waren naast mijzelf, Joost, Roel, Dick, Wim, Nelly, Jasper en Gonnie.

Het was leuk. Op vrijdag waren we al om 09.00u present om op te bouwen. De beurs werd om 12.30u geopend met een indoorvliegtuig dat een ballon met confetti kapot vloog. Daarna kwam het publiek. Dachten we… Op vrijdag kregen we maar drie personen aan de stand! Gelukkig werd de eerste meteen lid en ’s avonds stond zijn contributie al op onze rekening… Ook een van de andere twee overweegt om lid te worden. Hoe dan ook, het was een lange zit, van negen tot negen…

Zaterdag was het wat drukker, gelukkig. Er kwamen ook veel leden van ons langs! Zelfs Fernando en Tina helemaal uit België…

Foto’s: Bald, Joost en Dick.

De zondag was by far de drukste dag, maar nog heel rustig naar mijn idee. Door ons goede beleid zijn wij allang niet meer de kleinste club van het Noorden, ha, ha…

We kunnen terugkijken op een voor ons geslaagde beurs. Doel bereikt! Het geheel is geëvalueerd en de verbeterpunten bewaren we voor een volgende keer. We blijven leren!

Rij en beurs voorzichtig, tot de volgende blog, die zal gaan over vliegen, een oncontroleerbare daling en een noodlanding…

 

Blog 14, dinsdag 5 november 2019

Zojuist thuis van weer een lekker potje vliegen! Wat is het toch lekker om alleen maar de straat over te steken en dan meteen lekker de lucht in te kunnen gaan…

En ik heb weer een mijlpaal bereikt: mijn trouwe Supercub LP van Hobbyzone heeft zojuist zijn (of is het haar?) 1500ste vlucht gemaakt! Bij mij dan, want ik kocht hem in 2016 tweedehands van marktplaats… 1500 modelvluchten, met één schuimpje! Volgens mij zijn ze daar helemaal niet voor gemaakt… Ik las wel eens op Modelbouwforum: “Modelvliegtuigen sterven niet van ouderdom…” Toen dacht ik meteen: nou bij mij wél, ha, ha…

24-09-16-04

Het ‘oude’ beestje doet het nog perfect…

Sinds Engeland (zie vorige blog) heb ik alweer 90 vluchten gemaakt, waarvan al 34 in deze nog prille maand november, tussen de vele buien door… Verder ben ik weer veel aan het lesgeven. Zo in de herfst loopt de vliegschool altijd vol… En de contributie voor onze club moest worden binnengehaald. Altijd moeilijk en veel werk, want bijna niemand betaalt hetzelfde bedrag. Dat komt omdat wij allerlei kortingen geven, voor o.a. leeftijd, woonafstand en dergelijke. Maar dit jaar was het wel heel bijzonder: we hebben een ledenwerfactie: iedereen kan vanaf nu lid worden tot en met 2020, voor maar 20 euro! We vonden dat ook de al bestaande leden dan maar 20 euro voor 2020 hoefden te betalen. He dan ook, er komt ook nog bij dat sommige leden hun KNVvL bijdrage bij een andere club betalen. Gevolg, een flink aantal dagen achter de pc, en tussendoor een paar vluchten…

We gaan naar de beurs!

Nou, niet naar de effectenbeurs, maar we gaan met de club én de vliegschool op de Hobby en vrijetijdsbeurs in het WTC in Leeuwarden staan… Die wordt gehouden van 8 tot en met 10 november, dus het wordt kort dag. Meteen na deze blog maar weer verdergaan met de voorbereiding…

19-11-08-08

Voor het eerst zullen alle noordelijke modelvliegclubs samenwerken en gezamenlijk in één hal (de Keltenhal) bij elkaar staan. Wij doen als jonge club voor het eerst mee en we verwachten er veel van. Er is van alles te zien en te beleven. Een grote display van mooie (schaal)modellen en er wordt ook volop indoor gevlogen! Onze club concentreert zich op twee onderwerpen: het zo goedkoop mogelijk bouwen (veelal met materialen van de Action!) van mooie en goed vliegende modellen door Joost, en demonstraties van ons onovertroffen lesprogramma door ondergetekende. Met onze goed lopende ledenwerfactie (we hebben er nu al tien leden bij!) krijgen we er op de beurs wellicht ook nog leden bij… Verder zijn er veel vaargroepen aanwezig met modelboten en ook de meeste andere hobby’s zijn vertegenwoordigd. Een prettig dagje uit… Kijk voor openingstijden en toegangsprijzen op de website van het WTC Leeuwarden…

Dat gaat leuk en gezellig worden. Weet je wat? Misschien zien we elkaar daar wel. Tot de volgende keer!

Rij en beurs voorzichtig…